Είχαμε την πίστη ότι θα το πετύχουμε και το πετύχαμε. Έχει αξία να σταθούμε σε ένα γεγονός που συνέβη μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των 10 μηνών και έχει να κάνει με την ανατροπή του σχεδίου ανάπλασης που υποστηρίζονταν μέχρι πριν λίγο καιρό από την κυβέρνηση, το υπερταμείο και την διοίκηση της ΔΕΘ. Δεν θα σταθώ στο τί ήταν αυτό το φαραωνικό σχέδιο, εξάλλου οι ίδιοι οι ένθερμοι υποστηριχτές του μόλις το εγκατέλειψε η κυβέρνηση το εγκατέλειψαν και αυτοί. Πολλοί αναρωτιούνται, όμως γιατί συνεχίζουμε αφού το πολύ κακό αυτό σχέδιο, όπως ομονοούμε όλοι πλέον, αποσύρθηκε.
Συνεχίζουμε καθώς η θέση μας δεν ήταν απλώς μια στείρα άρνηση στο σχέδιο ανάπλασης. Κυρίως ήταν μια θετική πρόταση ένα μεγάλο ΝΑΙ σε αυτό που έχει ανάγκη η πόλη και οι οι κάτοικοί της. Η τεκμηρίωση της απόρριψης των σχεδίων ανάπλασης ήταν και είναι για εμάς ένα αναγκαίο κακό προκειμένου να υποστηρίξουμε τη δική μας θέση.
Η δική μας πρόταση για το χώρο της ΔΕΘ είναι ξεκάθαρη, βασίζεται στις ανάγκες της πόλης και των κατοίκων της, όπως έχουν αποτυπωθεί σε όλα τα σχέδια και τις μελέτες μητροπολιτικής κλίμακας ήδη από το σχέδιο Ε. Εμπράρ. Δεν εταιροκαθορίζεται από τις προτάσεις του υπερταμείου.
Από όλα τα στοιχεία που θα μπορούσα να παραθέσω για τη δική μας θέση θα επιλέξω αρχικά μόνο δύο.
1) Θέλουμε μητροπολιτικό πάρκο με ενιαία έκταση και υψηλό πράσινο
2) Θέλουμε να διατηρηθεί η ιστορική μνήμη της ΔΕΘ, ό,τι καλό δηλαδή υπάρχει και αξίζει να αποκατασταθεί – συντηρηθεί εντός του χώρου αυτού.
Από όλα τα στοιχεία που θα μπορούσα να παραθέσω για τη δική μας θέση θα επιλέξω αρχικά μόνο δύο.
1) Θέλουμε μητροπολιτικό πάρκο με ενιαία έκταση και υψηλό πράσινο
2) Θέλουμε να διατηρηθεί η ιστορική μνήμη της ΔΕΘ, ό,τι καλό δηλαδή υπάρχει και αξίζει να αποκατασταθεί – συντηρηθεί εντός του χώρου αυτού.
Μία βασική διαφορά μεταξύ της θέσης μας των και των προτάσεων του υπερταμείου είναι πως για εμάς το κυρίως ζητούμενο είναι το πάρκο υψηλού πρασίνου. Η διάσωση των αξιόλογων μοντερνιστικών κτιρίων θα φιλοξενούν ήπιες εκθεσιακές δραστηριότητες και θα δίνουν πολιτιστική ζωή στο πάρκο. Δεν κατακερματίζουν το χώρο, δεν αναιρούν την λειτουργία του χώρου ως πάρκο και είναι υποστηρικτικά ως προς αυτό.
Αντίθετα για το υπερταμείο, το κυρίως θέμα είναι η εργολαβία για την κατασκευή νέου/ ων μεγάλου/ων κτίριου/ων, ξεριζώνεται η ιστορική μνήμη, ό,τι έχει δηλαδή ως συλλογικά βιωμένη εμπειρία η πόλη από τη ΔΕΘ το ξεχνάμε καθώς το υπάρχον κτιριακό απόθεμα αποξηλώνεται εκ θεμελίων. Το λεγόμενο “πάρκο” κατακερματιζεται και λειτουργεί ως περιβάλλοντας χώρος υποστηρικτικός για τα νέα κτίρια. Είναι σαφές πως δεν πρόκειται για ενιαίο πάρκο και ούτως ή άλλως δεν χαρακτηρίζεται ούτε στο Π.Δ. της ανάπλασης ως χώρος πρασίνου.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω, πως ο χώρος αυτός είναι η τελευταία ευκαιρία και ελπίδα της πόλης για να αποκτήσει ένα μητροπολιτικό πάρκο και να αυξήσει το πράσινο της /κάτοικο. Δεν υπάρχει άλλος τέτοιος ενιαίος χώρος ικανής έκτασης για μητροπολιτικό πάρκο. Γι’ αυτό η ευκαιρία αυτή δεν πρέπει να χαθεί και είναι αυτός ο λόγος που η επιτυχία του δημοψηφίσματος έχει τεράστια αξία για την πόλη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου