Καμπάνια Firefund για την οικονομική ενίσχυση του αγώνα της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών

Προσφυγικά – μια μακρά και διαρκής ιστορία αντίστασης και αγώνα ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική καταπίεση

Η καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης firefund της Κοινότητας Κατειλημμένων
Προσφυγικών και του αγώνα της: https://www.firefund.net/saveprosfygika

Η συλλογή υπογραφών για την υπεράσπιση της Κοινότητας Κατειλημμένων
Προσφυγικών και τη νίκη των αιτημάτων της απεργίας πείνας:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSd8T48_gwpjHAIFwz5tAaS3ctqZ0s9fqCgAredKNnCQYSZWig/viewform

Εδώ και 15 χρόνια, η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών υπάρχει ως μία
από τις μεγαλύτερες αυτοοργανωμένες και απελευθερωμένες γειτονιές στην
Ευρώπη. Σε αυτά τα 8 οικοδομικά τετράγωνα στην καρδιά της Αθήνας, 400
κάτοικοι, από 27 διαφορετικές χώρες που μιλούν 20 διαφορετικές γλώσσες,
με διαφορετικές θρησκείες, ιδεολογίες, ηλικίες και μπακγκράουντ, ζουν,
αγωνίζονται και οργανώνονται μαζί. Βασισμένη στην κοινοκτημοσύνη, την
αλληλεγγύη, την αμοιβαία βοήθεια και την οριζοντιότητα, η κοινότητα όχι
μόνο έχει φιλοξενήσει, στεγάσει, θρέψει και υποστηρίξει χιλιάδες άτομα
τα τελευταία 15 χρόνια - δείχνει επίσης πώς η συλλογική αυτοοργάνωση και
η κοινοτική ζωή είναι εφικτή, ακόμη και σε ολοένα και πιο επισφαλείς εποχές.

Η Κοινότητα των Προσφυγικών έχει καταφέρει να χτίσει μια πολιτικά
ενωμένη γειτονιά με πολλά κατειλημμένα διαμερίσματα και πάνω από είκοσι
διαφορετικές δομές βασισμένες στις ανάγκες των κατοίκων, όπως είναι τα έξης:

Η Δομή Παιδικού Στεκιού και Αυτομόρφωσης και τον βρεφονηπιακός σταθμός,
που λειτουργούν καθημερινά με πλήρες εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τα
παιδιά της Κοινότητας Προσφυγικών και της ευρύτερης γειτονιάς, σε άμεση
συνεργασία με σχολεία, συλλόγους γονέων και σωματεία εκπαιδευτικών στους
Αμπελόκηπους, σε όλη την Αττική και σε όλη τη χώρα.

Η Δομή Υγείας και το Κοινωνικό Φαρμακείο, που προσφέρουν φροντίδα σε
κατοίκους της γειτονιάς που έχουν ανάγκη, σε συνεργασία με δεκάδες
αυτοοργανωμένες δομές υγείας, κοινωνικά ιατρεία και σωματεία εργαζομένων
στον τομέα της υγείας σε πανελλαδικό επίπεδο.

Η Δομή Φιλοξενίας Θεραπευόμενων και Συνοδών του Αντικαρκινικού
Νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας», σε συνεργασία με το σωματείο εργαζομένων
του νοσοκομείου.

Η Δομή Συλλογικού Φούρνου «Berkin Elvan» που παράγει καθημερινά ψωμί και
αρτοσκευάσματα για τους κατοίκους της γειτονιάς και όλης της Αθήνας.

Η Δομή Τεχνικών Εργασιών για τη συνεχή συντήρηση των κτιρίων των
Προσφυγικών.

Η Γυναικεία Δομή, για την συλλογικοποίηση και ενδυνάμωσή γυναικών και
θηλυκοτήτων, τη δημιουργία και διάδοση μιας κουλτούρας που αντιτίθεται
στο πατριαρχικό σύστημα, λειτουργώντας επίσης ως καταφύγιο έκτακτης
ανάγκης για γυναίκες και θηλυκότητες που έχουν ανάγκη.

Όλες οι δομές της Κοινότητας είναι ανοιχτές σε όλους και λειτουργούν με
βάση την αυτοοργάνωση και την αμοιβαία αλληλεγγύη. Πέρα από τον
κοινωνικό της χαρακτήρα, η Κοινότητα των Προσφυγικών βρίσκεται σταθερά
στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών, πολιτικών, ταξικών και διεθνιστικών
αγώνων, καθώς εντός της Κοινότητας διαμένουν επίσης αγωνιστές από την
Ελλάδα αλλά και από διάφορες γωνιές του κόσμου, καθώς επίσης και
επαναστατικές οργανώσεις από την Τουρκία και το Κουρδιστάν.

Το κρατικό σχέδιο επίθεσης και εκκένωσης της γειτονιάς

Η κοινότητα γίνεται όλο και πιο δυνατή, αλλά το ίδιο ισχύει και για την
κατάσταση καταστολής. Τα εταιρικά «megaprojects» και ο εξευγενισμός που
πολιορκούν την Αθήνα έχουν θέσει τη γειτονιά στο επίκεντρο μιας
ολοκληρωτικής επίθεσης που εξαπέλυσε το κράτος και το κεφάλαιο εναντίον
της κοινωνίας στο σύνολό της. Το καλοκαίρι του 2025, η περιφέρεια
ξεκίνησε κρυφά, μέσω σύμβασης, το σχέδιο εκκένωσης των τεσσάρων πρώτων
μπλοκ της κοινότητας και ανακαίνισής τους στο πλαίσιο εξευγενισμού της
περιοχής.

Οι ψευδεπίγραφοι στόχοι που περιγράφονται σε αυτή τη σύμβαση, που
περιλαμβάνουν την αποκατάσταση των κτιρίων ώστε να παραδωθούν
διαμερίσματα για κοινωνικές κατοικίες και για τους ασθενείς και συνοδούς
του γειτονικού νοσοκομείου πρέπει να αποδομηθούν άμεσα καθώς αποκρύπτουν
ηθελημένα την πραγματικότητα. Ότι δηλαδή αυτά τα κτίρια κατοικούνται εδώ
και πολλά χρόνια από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ότι η κοινότητα
αποτελείται από πάνω από 400 ανθρώπους από τα κάτω που έχουν
δημιουργήσει 22 δομές που ανταποκρίνονται και καλύπτουν βασικές ανάγκες
τόσο των κατοίκων της αλλά και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής,
καθώς επίσης και ότι η κοινότητα έχει ήδη δημιουργήσει δομή φιλοξενίας
για τους συγγενείς των ασθενών του κοντινού ογκολογικού νοσοκομείου.
Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι το κρατικό αφήγμα που περιλαμβάνεται στη
σύμβαση αποτελεί μία ξεκάθαρη προπαγάνδα που θέλει να νομιμοποιήσει τον
βίαιο εκτοπισμό των κατοίκων της και την επίθεση σε μια αυτοοργανωμένη
κοινότητα που χτίζει ένα αντιπαράδειγμα κι έναν κόσμο που χωρά πολλούς
κόσμους. Λένε ψέματα που αποκλίνουν από την πραγματική πρόθεση της
προώθησης του αστικού εξευγενισμού, προσφέροντας τα κτίρια στα
συμφέροντα των επενδυτών αντί για εκείνους που ήδη ζουν στη γειτονιά και
καταστρέφοντας μια κοινότητα αγώνα.

Στην αρχή του 2026, η τοπική αυτοδιοίκηση έθεσε σε εφαρμογή τη νέα φάση
του σχεδίου της, χρησιμοποιώντας πληρωμένα άρθρα από κυβερνητικούς
εκφραστές και προωθώντας όλα τα βήματα που προβλέπουν τη βίαιη εκκένωση
της Κοινότητας Προσφυγικών εντός των επόμενων έξι μηνών και — όπως
συνήθως — μια μεγάλη σπατάλη δημόσιου χρήματος. Την τελευταία δεκαετία,
αυτή είναι η τέταρτη φορά που το κράτος και η κυβέρνηση επιχειρούν έξωση
και λεηλασία των Προσφυγικών. Αυτή τη φορά φαίνεται να είναι η πιο
σοβαρή και πρόκειται να εφαρμοστεί άμεσα.

Η αυτοοργανωμένη αποκατάσταση της ιστορικής γειτονιάς των Προσφυγικών

Μετά την ολοκλήρωση της ανακαίνισης του συλλογικού μας
κιοσκιού-συλλογικού καφενείου (όπως φαίνεται στο παραπάνω βίντεο),
προχωράμε στο επόμενο στάδιο του σχεδίου αποκατάστασής μας, το οποίο
είναι η ανακαίνιση και η αποκατάσταση των παραθύρων και των πορτών
(περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ). Βήμα προς βήμα, η
αποκατάσταση θα καταστεί δυνατή με τη βοήθεια και την υποστήριξη ενός
ευρύτερου φάσματος ανθρώπων.

Κάθε ανακαινισμένη πρόσοψη, κάθε επισκευασμένο παράθυρο και
ανακαινισμένο μπαλκόνι αποτελεί μέρος της άμυνας και του μέλλοντος
ολόκληρης της Κοινότητας και, ως εκ τούτου, και του τρόπου κοινοτικής
ζωής που προτείνει η Κοινότητα. Για να το κάνουμε αυτό δυνατό,
χρειαζόμαστε την οικονομική σας υποστήριξη και τη διεθνιστική σας
αλληλεγγύη!

Κάθε ανακαινισμένη πρόσοψη, κάθε επισκευασμένο παράθυρο και
ανακαινισμένο μπαλκόνι αποτελεί μέρος της άμυνας και του μέλλοντος
ολόκληρης της Κοινότητας και, ως εκ τούτου, και του τρόπου κοινοτικής
ζωής που προτείνει η κοινότητα. Για να το κάνουμε αυτό δυνατό,
χρειαζόμαστε την οικονομική σας υποστήριξη και τη διεθνιστική σας
αλληλεγγύη!

Με αυτήν την καμπάνια στοχεύουμε να συγκεντρώσουμε 20.000 ευρώ, τα οποία
θα χρησιμοποιηθούν στις άμεσες επερχόμενες εργασίες αποκατάστασης, οι
οποίες αποτελούν το πρώτο μέρος της συνολικής ανακαίνισης.

Έχουμε ξεκινήσει με ξυλουργικές εργασίες για την ανακαίνιση σε παραθυρα
και πορτες .

Αυτή η καμπάνια χρηματοδότησης αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής
μας για την εξεύρεση των απαραίτητων πόρων. Σας καλούμε επίσης να
διοργανώνετε εκδηλώσεις συγκέντρωσης χρημάτων και να μας στηρίζετε
οικονομικά σε τακτική βάση!

Τώρα είναι η ώρα να υποστηρίξετε ή να συμμετάσχετε στην διεθνιστική
καμπάνια #saveprosfygika!

Η αποκατάσταση και η υπεράσπιση της κοινότητας θα είναι δυνατή μόνο μαζί
με τη συμβολή της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Γι' αυτό και έχει ξεκινήσει
η διεθνιστική καμπάνια #saveprosfygika. Πέρα από την οικονομική
υποστήριξη, υπάρχουν φυσικά και άλλα πράγματα που μπορείτε να κάνετε:

Ελάτε στην Αθήνα να μας επισκεφθείτε και να βοηθήσετε στην αποκατάσταση
της Κοινότητας. Είμαστε πάντα ανοιχτοί και χρειαζόμαστε διεθνιστές
συντρόφους/ισσες για να συμμετάσχουν στις διάφορα έργα που κάνουμε.
Μπορείτε να βοηθήσετε στις κατασκευαστικές εργασίες ή μπορείτε επίσης να
συμμετάσχετε σε άλλα διαφορετικά έργα. Αν ενδιαφέρεστε, επικοινωνήστε
μαζί μας μέσω mail ή μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή τη στιγμή υπάρχει
κάλεσμα για αλληλεγγύη και υποστήριξη στην ανακαίνιση των ξύλινων
στοιχείων στη γειτονιά, όπως τα παράθυρα και οι πόρτες. Προσκαλούμε όλες
και όλους, ανεξάρτητα από το επίπεδο και το είδος των δεξιοτήτων τους,
να μας υποστηρίξουν σε αυτό.

Μοιραστείτε την καμπάνια μας με το περιβάλλον σας και βοηθήστε μας να τη
δημοσιοποιήσουμε μέσω των δικτύων σας για να φτάσει η φωνή μας σε ένα
ευρύτερο κοινό! Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για να
συζητήσουμε πώς μπορούμε να διαδώσουμε τα νέα στις κοινότητές σας, τα
δίκτυα ή τα κανάλια μέσων ενημέρωσης!

Οργανώστε μία ή ακόμα και τακτικές εκδηλώσεις συλλογής χρημάτων για την
αποκατάσταση των Προσφυγικών στην περιοχή σας! Μπορούμε να σας παρέχουμε
διάφορα προϊόντα και υλικά, επικοινωνήστε μαζί μας μέσω email.

Γίνετε μέρος της διεθνιστικής καμπάνιας! Για να οργανώσουμε τη
διεθνιστική αλληλεγγύη, διοργανώνουμε τακτικές συναντήσεις και ομάδες
εργασίας της διεθνιστικής καμπάνιας #saveprosfygika. Υποστηρίξτε μας με
τις δεξιότητες και τις γνώσεις σας σε επικοινωνιακό- προπαγανδιστικό
έργο, σε οικονομικό και νομικό επίπεδο ή στις υπόλοιπες ομάδες εργασίας
που ήδη φτιαχνονται. Θέλουμε να το κάνουμε αυτό μαζί!

Ακολουθήστε μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τακτικές ενημερώσεις!

Αν θέλετε να συμμετάσχετε σε αυτήν την προσπάθεια με κάποια από τις
παραπάνω ιδέες ή άλλες, στείλτε μας ένα email στη διεύθυνση:
saveprosfygika@protonmail.com

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΗ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΑ

ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

Μail: sykapro_squat@riseup.net

Blog: sykaprosquat.noblogs.org

Instagram: @sykapro

Twitter: @Prosfygika

Εκδήλωση – συζήτηση: Τι υπερασπίζεται η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών με την ίδια της τη ζωή;

Την Τρίτη 21 Απριλίου στις 19:00, στο Αμφιθέατρο της Τεχνόπολης στο Γκάζι, 

καλούμε σε ανοιχτή ενημερωτική εκδήλωση για τον αγώνα των κατοίκων και της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας με αιχμή την απεργία πείνας από 05/02 του Αριστοτέλη Χαντζή μέχρι θανάτου, με αιτήματα:

 

·        ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ.

·        ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.

·        ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!

 

Οι ομιλητές και οι ομιλήτριες της εκδήλωσης, που φέρουν διαφορετικές ιδιότητες, προέρχονται από ένα πολυποίκιλο φάσμα υποβάθρων, κοινωνικών αντιστάσεων και ειδικοτήτων, θα επιχειρήσουν να εκφράσουν διαλεκτικά και υπό ένα ολιστικό πρίσμα τα επίδικα, τα σημαίνοντα και τα σημαινόμενα ενός αγώνα που πραγματώνεται για το δίκαιο και την υπεράσπιση της ζωής.

Ο αγώνας που δίνεται αυτή τη στιγμή από την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών και μέσω της απεργίας πείνας από 5/2/26 του Αριστοτέλη Χαντζή, δεν αφορά μονοδιάστατα την επιβίωση της ίδιας της κοινότητας και των ανθρώπων της, αλλά θέτει επί τον τύπον των ήλων καίρια ερωτήματα του σύγχρονου κόσμου μας: Τι πόλη θέλουμε; Τι κοινωνία θέλουμε; Πώς φανταζόμαστε την σχέση κράτους-θεσμών και κοινωνίας; Πώς ορίζονται σήμερα οι έννοιες κοινωνική αυτονομία, αυτοθέσμιση, αυτοδιοίκηση; Και το πιο κρίσιμο από όλα :Σε ένα τοπικό και διεθνές περιβάλλον, όπου τα κράτη, οι θεσμοί και οι άνθρωποι μετασχηματίζονται για να ανταπεξέλθουν σε ένα δυστοπικό περιβάλλον κρίσεων και παγκοσμιοποιημένου πολέμου, οι κοινωνίες μας πραγματικά μπορούν; Και αν ναι, πώς; Με ποια κοινωνικά φαντασιακά και ποια κοινωνικά παραδείγματα;

Ομιλητές – Ομιλήτριες

·        Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλειου

·        Άννυ Παπαρούσσου – Δικηγόρος

·        Τάσης Παπαϊωάννου, ομότιμος καθηγητής αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ

·        Πάνος Ρούτσι, πατέρας του Ντένις

·        Πολιτιστικός Σύλλογος “Παύλος Killah P Φύσσας”

·        Στέλιος Λογοθέτης, χημικός μηχανικός, πρώην Δήμαρχος Νίκαιας και Πειραιά

·        Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος

·        Γιώργος Τσεκούρας, Δρόμοι για την Ελευθερία

·        Ηλίας Σκόπας, αγροτικό κίνημα

·        Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών

·        Αριστοτέλης Χαντζής – Μέλος & Κάτοικος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και απεργός πείνας από 5/2/2026 μέχρι θανάτου

 

Την εκδήλωση συντονίζει ο Νίκος Δασκαλοθανάσης, Kαθηγητής ιστορίας της τέχνης, ΑΣΚΤ

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας

Επιτροπή για την Ανάδειξη και την Υπεράσπιση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών και της Συλλογικής τους Μνήμης

Καταγγελία της Σ.Α.Α. - Πραξικοπηματικός ο ορισμός αντιπροσώπων του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ στα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής

Η λειτουργεία των ΣΑ αφορά χιλιάδες συναδέλφων και την επαγγελματική τους υπόσταση. Αν και διακηρυκτικά τα ΣΑ στοχεύουν να συμβάλουν στην ποιότητα και αρτιότητα της αρχιτεκτονικής επανειλημμένα λειτουργούν ως διεκπεραιωτές ασύμβατων με τον ρόλο τους παρεμβάσεων, στο πλαίσιο της κυρίαρχης τάσης για μη βιώσιμη και κερδοσκοπική ανάπτυξη του χώρου. Στην πράξη συνάδελφοι/ισσες καταλήγουν να ταλαιπωρούνται, καθώς μέσω της δοτής αυτής εξουσίας οικοδομούνται σχέσεις εξάρτησης και υποτέλειας, σε ορισμένες περιπτώσεις και διαπλοκής.

Στις συνθέσεις των Συμβούλιων Αρχιτεκτονικής με βάση το νόμο, ο ΣΑΔΑΣ- ΠΕΑ ορίζει 2 εκπροσώπους μέλη του (τακτικό και αναπληρωματικό μέλος) που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια. Εν όψη του νέου ορισμού μελών συμβουλίων (θητεία ξεκινούν από σήμερα 1 Απριλίου) με λύπη και αγανάκτηση διαπιστώσαμε ότι έχουν αποσταλεί από το Σύλλογο καταστάσεις ορισμού εκπροσώπων, μελών στα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής, σε ολόκληρη τη χώρα, χωρίς να έχει προηγηθεί συνεδρίαση ΔΣ, διαβούλευση, αξιολόγηση των αιτήσεων. Ως Συσπείρωση Αριστερών Αρχιτεκτόνων καταγγέλλουμε αυτή την αυθαίρετη, αντιθεσμική και μοναδική στα χρονικά λειτουργίας του ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ ενέργεια με ευθύνη του Προέδρου του ΔΣ Δ. Ξυνομηλάκη.

Ο αντιδημοκρατικός και εν κρυπτώ ορισμός εκπροσώπων του Συλλόγου μας, αποτελεί εκδήλωση ακραίου δεξιού νεποτισμού, ξεχειλίζει το ποτήρι της μετατροπής του ΣΑΔΑΣ- ΠΕΑ σε παραμάγαζο εξυπηρέτησης συμφερόντων, ημετέρων και εργολάβων. Ο Δ. Ξυνομηλάκης, εκπρόσωπος της ΔΚΜ, που με τις πράξεις του την χαρακτηρίζει, κατάφερε, ελάχιστα πριν την έξοδο του από τη θέση του Προέδρου του ΔΣ, να αμαυρώσει περαιτέρω το θεσμικό του ρόλο. Αναρωτιόμαστε ειλικρινά αν συνέβαλαν στο ανοσιούργημά του – ή ακόμα χειρότερα, αν έχουν «εξυπηρετηθεί» από αυτό κάποια μέλη τους – οι παρατάξεις που στηρίζουν την επιζήμια σημερινή διοίκηση του ΔΣ, δηλαδή η ΕΛΕΜ, η Σύγχρονη Αρχιτεκτονική Έκφραση, καθώς και τα «Ανεξάρτητα» ψηφοδέλτια (Συλλογική Κίνηση και Αρχιτέκτονες Εύβοιας).

Καλούμε το ΔΣ ως ελάχιστο δείγμα στις δημοκρατικές παραδόσεις του Συλλόγου μας, να σταθεί απέναντι στην απαράδεκτη αυτή ενέργεια, να την καταγγείλει και να την ανακαλέσει, με απόφαση του την Παρασκευή. Πρέπει να μπει φραγμός στη μετατροπή των ΣΑ σε γρανάζι ενός μηχανισμού κομματικής ευνοιοκρατίας, άσκησης επαγγελματικού ανταγωνισμού και εξυπηρετήσεων. Εισηγούμαστε να τηρηθεί από το ΔΣ μια διαφανής (με κοινά κριτήρια αξιολόγησης) και δημοκρατική διαδικασία ορισμού.

Καλούμε τα μέλη του συλλόγου να αποδοκιμάσουν ανοιχτά αυτές τις πρακτικές της ΔΚΜ, αίτιο της θεσμικής διολίσθησης, πολλαπλά επιζήμια για τις ανάγκες των Αρχιτεκτόνων/ισσών, τις αξίες και τις αρχές της Αρχιτεκτονικής δημιουργίας.

Εκδήλωση/συζήτηση στο Πολυτεχνείο: "Συλλογική κατοίκηση και Αρχιτεκτονική από τα κάτω: μαθαίνοντας από τα Προσφυγικά"

Πέμπτη 2 Απριλίου στις 17:30, 

Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Κτίριο Αβέρωφ).

Τον Ιούνιο του 2026 υπογράφηκε προγραμματική σύμβαση μεταξύ της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και της Δ.ΥΠ.Α., η οποία προβλέπει την ανάπλαση των 4 πρώτων από τα 8 κτιριακά συγκροτήματα των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της σύμβασης αυτής η προκήρυξη του διαγωνισμού για την ανάθεση του έργου θα λάβει χώρα στο πρώτο τρίμηνο του 2026. Παράλληλα, προβλέπει τη δήθεν δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και ξενώνων φιλοξενίας. Στην πραγματικότητα όμως στοχεύει στην εκκένωση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και των ήδη υπαρχόντων κοινωνικών κατοικιών και Δομών Φιλοξενίας για τους θεραπευόμενους και συνοδούς του αντικαρκινικού νοσοκομείου "Ο Άγιος Σάββας".

Συμμετέχουμε στη παρακάτω εκδήλωση ως Πρωτοβουλία ΥΔ-ΜΠΤΧ Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ στο πλαίσιο της αλληλεγγύης μας προς την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών και τον αγώνα που δίνεται κατά της σύμβασης και επιδιώκουμε να ανοίξουμε έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από ζητήματα συλλογικής κατοίκησης, αυτοοργάνωσης και αρχιτεκτονικής πρακτικής από τα κάτω. Στο κέντρο της συζήτησης αυτής τοποθετούνται οι έννοιες των κοινών, της συλλογικής κατοίκησης και των συλλογικών διαδικασιών που νοηματοδοτούν τον χώρο και διαμορφώνονται από αυτόν.
Ως μεταπτυχιακές και υποψήφιοι διδάκτορες αλληλέγγυες στον αγώνα της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών, σας καλούμε να συζητήσουμε για τις έννοιες και τις πρακτικές αυτές, ως πραγματώνονται μέσα από τον αγώνα της Κοινότητας και στέκουν κόντρα στα κυρίαρχα πολιτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα που λυμαίνονται τους χώρους του αγώνα.

Στην εκδήλωση θα παρέμβουν :
-Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών
-Πρωτοβουλία ΜΠΤΧ-ΥΔ Αρχιτεκτονικής
-Αρχιτεκτον(ισσ)ες σε αλληλεγγύη με τα προσφυγικά
-Ομάδα μουσειακής υποστήριξης του “Άλλου Μουσείου”
-Λεωνίδας Κουτσουμπός, Αναπληρωτής Καθηγητής Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ
-Σταύρος Σταυρίδης, Ομότιμος Καθηγητής Αρχιτεκτονικής Ε.Μ.Π
-Τάσης Παπαϊωάννου, Ομότιμος Καθηγητής Αρχιτεκτονικής Ε.Μ.Π

Να αρθεί η σύμβαση από την περιφέρεια Αττικής που προβλέπει την "ανάπλαση" και εκκένωση των προσφυγικών

Να παραμείνουν όλοι οι κάτοικοι των προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και την περιοχή που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά-πολιτισμικά και οργανικά μαζί τους.

Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών από την ΑΜΚΕ "Κάτοικοι και φίλοι Προσφυγικών" με τη δική της χρηματοδότηση - ούτε ευρώ δημοσίου χρήματος για την ανάπλαση των προσφυγικών

Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας, κάτοικο των Προσφυγικών και μέλος της κοινότητας, Αριστοτέλη Χαντζή

Ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε!

Εκδήλωση/συζήτηση στο Πολυτεχνείο: "Συλλογική κατοίκηση και Αρχιτεκτονική από τα κάτω: μαθαίνοντας από τα Προσφυγικά"

Η συλλογική μνήμη της πόλης

 του Τάση Παπαϊωάννου, αρχιτέκτονα-ομότιμου καθηγητή Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

                                                                                                                   Σοβάδες της μνήμης

Η πόλη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αναπτύσσεται, εξελίσσεται και μετασχηματίζεται διαρκώς μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Είναι η χωρική έκφραση της ζωής των κατοίκων της, που αποτυπώνεται πάνω σε κτίρια, δρόμους, πλατείες, πάρκα, σε κάθε φανερή και αφανή γωνιά της. Η πόλη φέρει μέσα στο σώμα της τη συσσωρευμένη μνήμη όλων των ιστορικών της περιόδων, ένα ιδιόμορφο παλίμψηστο όπου η μία εποχή επικάθεται πάνω ή στέκει πλάι στην άλλη.

Περπατάμε στους δρόμους της Αθήνας περνώντας δίπλα από κτίσματα διαφορετικών εποχών: παλιά αθηναϊκά, νεοκλασικά, μεσοπολεμικά, νεότερα. Κτίρια που το καθένα διηγείται την ιστορία της δικής του εποχής, την ιστορία των ανθρώπων που έζησαν μέσα τους στο παρελθόν. Ζούμε σε μια μοναδική πόλη με ιστορία χιλιετιών μεγάλων πολιτισμών του παρελθόντος, που άφησαν πάνω στο σώμα της συγκλονιστικά ερείπια.

Αυτή είναι η μοναδικότητά της, η ομορφιά της, καθώς η ζώσα ιστορία της συνεχίζει αδιάλειπτη μέσα στο διάβα των αιώνων. Ιστορία περασμένων γενεών που άφησαν τα δικά τους σημάδια πάνω στους τοίχους των κτιρίων, όσων φυσικά υπάρχουν ακόμη και δεν γκρεμίστηκαν από την κερδοσκοπική βουλιμία της εργολαβικής μπουλντόζας και της άπληστης αντιπαροχής. Ωρες - ώρες έχεις την αίσθηση ότι ενώ ζεις στο παρόν, κάτι απροσδιόριστο σε συνδέει μυστηριωδώς με αυτό που έχει υπάρξει στο πολύ μακρινό παρελθόν, σαν να συρρικνώνεται ο χρόνος και να συμπυκνώνεται σ’ ένα άχρονο σήμερα.

Είναι πολλά τα παλιά κτίρια που στέκουν ακατοίκητα και ξεχασμένα στο κέντρο, αλλά και στις γειτονιές της Αθήνας. Μένουν ασυντήρητα και αφρόντιστα και σιγά σιγά καταρρέουν, αφού κανείς δεν νοιάζεται για την προστασία και τη σωτηρία τους, κι ας έχουν κριθεί –τα περισσότερα εξ αυτών– διατηρητέα από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες. Κι ας υπάρχει το τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα που έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. Την ίδια ώρα που πληθαίνουν οι άστεγοι συμπολίτες μας οι οποίοι ζουν σε χαρτόκουτα στο δρόμο, δίπλα σε αδειανά σπίτια με σφαλισμένα παράθυρα και τσιμεντόλιθους στις πόρτες τους, χιλιάδες σπίτια στην πρωτεύουσα που ανήκουν (τι ειρωνεία!) στο Δημόσιο, στην Εκκλησία, σε κοινωφελή ιδρύματα παραμένουν αδειανά και νεκρά.

Εγκαταλείποντας τα παλιά κτίρια και αφήνοντάς τα στη φθορά του χρόνου, είναι σαν να βυθίζεις στη λήθη κι αυτό που συμβολίζουν μέσα στον αστικό ιστό. Ιστορικά γεγονότα που συντάραξαν τη σύγχρονη ιστορία της, όπως είναι, για παράδειγμα, οι οπές από τις σφαίρες και τις οβίδες πάνω στους σοβάδες των προσόψεων, από τις οδομαχίες του Δεκέμβρη του ’44. Σημάδια που λειτουργούν ως «σιωπηλά» τεκμήρια - μαρτυρίες πάνω στις πολυκαιρισμένες όψεις των κτιρίων, αφηγούνται τις τραυματικές εμπειρίες της νεοελληνικής κοινωνίας καθορίζοντας τη συλλογική μνήμη της. Τις «ενοχλητικές» εκείνες μνήμες που στοιχειώνουν τη σύγχρονη ιστορία και τις οποίες τελευταία κάποιοι θέλουν διακαώς να αναθεωρήσουν και να παραχαράξουν, σπρώχνοντάς τις για πάντα στη λήθη.

Εχει τεράστια σημασία, λοιπόν, με ποιον τρόπο συντηρούμε τα κτίρια των παλαιότερων εποχών, πόσο μάλλον αυτά που έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά και αρχιτεκτονικά μνημεία. Διατήρηση και προστασία δεν σημαίνει αφαίρεση των παλαιών υλικών και αντικατάστασή τους με σύγχρονα. Δεν σημαίνει ούτε κι αλόγιστη χρήση οικοδομικών μεθόδων που ναι μεν «ανακαινίζουν» τα κτίρια, αλλά παράλληλα αλλάζουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους, αλλοιώνοντας την ιστορική και συμβολική ταυτότητά τους. Το νομικό πλαίσιο είναι γνωστό εδώ και χρόνια τόσο από τις διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα μας όσο και από τη σχετική νομολογία που ισχύει στον τόπο μας.

Τα υλικά και τα χρώματα που οφείλουμε να επιλέγουμε σε αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να είναι παρόμοια και συμβατά με αυτά που είχαν χρησιμοποιηθεί κατά την αρχική κατασκευή (π.χ. κονιάματα παρόμοιας σύστασης με τα αρχικά). Την ίδια στιγμή θα πρέπει να υπάρχει διακριτική διαφοροποίηση των νέων οικοδομικών επεμβάσεων από τις παλαιότερες, προκειμένου να αντιλαμβάνεται κανείς (τώρα αλλά και στο μέλλον) τις νέες επισκευές ως ξεχωριστές φάσεις της ιστορικής στρωματογραφίας των μνημείων.

Ισως γι’ αυτό προξενούν κατάπληξη οι πρόσφατες και ακατανόητες ανακοινώσεις της Περιφέρειας Αττικής για τον τρόπο ανακαίνισης και «εξωραϊσμού» των Προσφυγικών της Αλεξάνδρας, με πρόσχημα την επαναχρησιμοποίησή τους ως χώρων δήθεν κοινωνικής κατοικίας και ξενώνων φιλοξενίας των ασθενών του νοσοκομείου Αγ. Σάββας. Εκτός από την απαράδεκτη πρόθεσή της να προχωρήσει στη βίαιη εκκένωση των πολυκατοικιών από τους κατοίκους που ζουν εκεί με τον αναπόφευκτο ξεριζωμό τους, αμφιλεγόμενες είναι και οι αρχιτεκτονικές επεμβάσεις που προτίθεται να κάνει πάνω στο μνημείο, στοχεύοντας πονηρά στα κοινωνικά αντανακλαστικά των Αθηναίων.

Συνοπτικά, προβλέπεται η καθαίρεση όλων των εξωτερικών και εσωτερικών επιχρισμάτων των λίθινων φερόντων τοίχων, η τοποθέτηση νέων ενισχυμένων επιχρισμάτων, αλλά και η ολοσχερής καθαίρεση και ανακατασκευή των πλακών των δωμάτων, μαζί και των πλυσταριών που υπάρχουν στις ταράτσες και των περιμετρικών στηθαίων! Οικοδομικές εργασίες μεγάλης κλίμακας, που εφόσον ολοκληρωθούν δεν θα μείνει τίποτε που να θυμίζει την παλαιότητά τους και την ιστορική διαδρομή τους μέσα στα χρόνια!

Εκτεταμένες επεμβάσεις, δηλαδή, οι οποίες θα αλλοιώσουν εντελώς τον αυθεντικό χαρακτήρα των προσφυγικών πολυκατοικιών, τον λόγο, δηλαδή, για τον οποίο κρίθηκαν διατηρητέες, εξαφανίζοντας για πάντα την πατίνα και τα ίχνη που έχει εναποθέσει ο χρόνος πάνω τους. Σε συνδυασμό, μάλιστα, με την άκρως αντικοινωνική απόφαση για το ξεσπίτωμα απροστάτευτων κοινωνικών ομάδων, αλλά και τη διάλυση της υποδειγματικής αυτοοργανωμένης κοινότητας που έχουν δημιουργήσει εκεί, ακυρώνεται στην πράξη η τωρινή λειτουργία τους ως το μοναδικό συγκρότημα κοινωνικής κατοικίας που έχει απομείνει ζωντανό σήμερα. Και την ίδια στιγμή ακυρώνεται και εξαλείφεται οριστικά η ανεκτίμητη συμβολική και ιστορική αξία που έχουν για τη συλλογική μνήμη των κατοίκων της Αθήνας!

Ή μήπως αυτός είναι άραγε ο βαθύτερος και ανομολόγητος στόχος της Περιφέρειας και της κυβέρνησης της Ν.Δ.;

Η συλλογική μνήμη της πόλης

Βιβλιοπαρουσίαση: "Κατοικώντας την εξαίρεση" - Τετάρτη 11/3 στις 18:00, ΕΜΠ

 

Την Τετάρτη 11/3 στις 18:00, στην αίθουσα 008 του Κτιρίου Αβέρωφ του συγκροτήματος Πατησίων του ΕΜΠ, θα λάβει χώρα η βιβλιοπαρουσίαση του συλλογικού τόμου "ΚΑΤΟΙΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗ" (εκδόσεις futura).

Συμμετέχουν - συντονίζουν οι επιμελητές του βιβλίου:
Στελίνα Πορτέση, μέλος ΔΣ ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής
Σταύρος Σταυρίδης, ομότιμος καθηγητής της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Κώστας Βουρεκάς, Πρόεδρος ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής
Τόνια Κατερίνη, πρ. Πρόεδρος ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ και μέλος της Ενωτικής Πρωτοβουλίας κατά των Πλειστηριασμών
Αλίκη Κοσυφολόγου, διδακτόρισσα πολ. επιστήμης ΕΚΠΑ

Συνέντευξη τύπου Οργανωτικής Επιτροπής Δημοψηφίσματος για τη ΔΕΘ - Τοποθέτηση του σ. Κώστα Σαμδάνη

Είμαστε πολύ χαρούμενοι και χαρούμενες καθώς πετύχαμε τον πρώτο μας στόχο! 10 μήνες πριν ξεκινήσαμε τη συλλογή υπογραφών. Η κατάθεση των 23.000 υπογραφών στη Δημοτική αρχή αποτελεί αναμφίβολα μια πρώτη μεγάλη νίκη που ανήκει στους δημότες που συμμετείχαν στη διαδικασία. Τα καταφέραμε!

Είχαμε την πίστη ότι θα το πετύχουμε και το πετύχαμε. Έχει αξία να σταθούμε σε ένα γεγονός που συνέβη μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των 10 μηνών και έχει να κάνει με την ανατροπή του σχεδίου ανάπλασης που υποστηρίζονταν μέχρι πριν λίγο καιρό από την κυβέρνηση, το υπερταμείο και την διοίκηση της ΔΕΘ. Δεν θα σταθώ στο τί ήταν αυτό το φαραωνικό σχέδιο, εξάλλου οι ίδιοι οι ένθερμοι υποστηριχτές του μόλις το εγκατέλειψε η κυβέρνηση το εγκατέλειψαν και αυτοί. Πολλοί αναρωτιούνται, όμως γιατί συνεχίζουμε αφού το πολύ κακό αυτό σχέδιο, όπως ομονοούμε όλοι πλέον, αποσύρθηκε.

Συνεχίζουμε καθώς η θέση μας δεν ήταν απλώς μια στείρα άρνηση στο σχέδιο ανάπλασης. Κυρίως ήταν μια θετική πρόταση ένα μεγάλο ΝΑΙ σε αυτό που έχει ανάγκη η πόλη και οι οι κάτοικοί της. Η τεκμηρίωση της απόρριψης των σχεδίων ανάπλασης ήταν και είναι για εμάς ένα αναγκαίο κακό προκειμένου να υποστηρίξουμε τη δική μας θέση.

Η δική μας πρόταση για το χώρο της ΔΕΘ είναι ξεκάθαρη, βασίζεται στις ανάγκες της πόλης και των κατοίκων της, όπως έχουν αποτυπωθεί σε όλα τα σχέδια και τις μελέτες μητροπολιτικής κλίμακας ήδη από το σχέδιο Ε. Εμπράρ. Δεν εταιροκαθορίζεται από τις προτάσεις του υπερταμείου.
Από όλα τα στοιχεία που θα μπορούσα να παραθέσω για τη δική μας θέση θα επιλέξω αρχικά μόνο δύο.
1) Θέλουμε μητροπολιτικό πάρκο με ενιαία έκταση και υψηλό πράσινο
2) Θέλουμε να διατηρηθεί η ιστορική μνήμη της ΔΕΘ, ό,τι καλό δηλαδή υπάρχει και αξίζει να αποκατασταθεί – συντηρηθεί εντός του χώρου αυτού.

Μία βασική διαφορά μεταξύ της θέσης μας των και των προτάσεων του υπερταμείου είναι πως για εμάς το κυρίως ζητούμενο είναι το πάρκο υψηλού πρασίνου. Η διάσωση των αξιόλογων μοντερνιστικών κτιρίων θα φιλοξενούν ήπιες εκθεσιακές δραστηριότητες και θα δίνουν πολιτιστική ζωή στο πάρκο. Δεν κατακερματίζουν το χώρο, δεν αναιρούν την λειτουργία του χώρου ως πάρκο και είναι υποστηρικτικά ως προς αυτό.

Αντίθετα για το υπερταμείο, το κυρίως θέμα είναι η εργολαβία για την κατασκευή νέου/ ων μεγάλου/ων κτίριου/ων, ξεριζώνεται η ιστορική μνήμη, ό,τι έχει δηλαδή ως συλλογικά βιωμένη εμπειρία η πόλη από τη ΔΕΘ το ξεχνάμε καθώς το υπάρχον κτιριακό απόθεμα αποξηλώνεται εκ θεμελίων. Το λεγόμενο “πάρκο” κατακερματιζεται και λειτουργεί ως περιβάλλοντας χώρος υποστηρικτικός για τα νέα κτίρια. Είναι σαφές πως δεν πρόκειται για ενιαίο πάρκο και ούτως ή άλλως δεν χαρακτηρίζεται ούτε στο Π.Δ. της ανάπλασης ως χώρος πρασίνου.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω, πως ο χώρος αυτός είναι η τελευταία ευκαιρία και ελπίδα της πόλης για να αποκτήσει ένα μητροπολιτικό πάρκο και να αυξήσει το πράσινο της /κάτοικο. Δεν υπάρχει άλλος τέτοιος ενιαίος χώρος ικανής έκτασης για μητροπολιτικό πάρκο. Γι’ αυτό η ευκαιρία αυτή δεν πρέπει να χαθεί και είναι αυτός ο λόγος που η επιτυχία του δημοψηφίσματος έχει τεράστια αξία για την πόλη.

Συνέντευξη τύπου Οργανωτικής Επιτροπής Δημοψηφίσματος για τη ΔΕΘ - Τοποθέτηση του σ. Κώστα Σαμδάνη