Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Απόφαση ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής για την ανάπτυξη νέου γραφειακού συγκροτήματος με εμπορικές χρήσεις στο Κτήμα Καμπά

ΑΠ 5098/23.10.2026

Το κτήμα Καμπά στην Κάντζα του Δήμου Παλλήνης, με το ιστορικό ομώνυμο εργοστάσιο οινοποιίας και τους περίφημους αμπελώνες, θα έπρεπε να προστατευθεί -ως το σημαντικότερο αρχιτεκτονικό τοπόσημο της περιοχής, πολύτιμη γεωργική γη και πολιτιστικό τοπίο μεγάλης σημασίας συνδεδεμένο με την ιστορική μνήμη- και να αποδοθεί στους κατοίκους. Αντίθετα η Πολιτεία, με διαχρονικές ευθύνες όλων των διαδοχικών κυβερνήσεων, αντιμετώπισε το Κτήμα Καμπά ως μεγάλη έκταση με ενιαίο ιδιοκτησιακό καθεστώς, πεδίο κερδοφορίας ιδανικό για τη χωροθέτηση μεγάλων επενδύσεων, ειδικά μετά την χωροθέτηση του νέου αεροδρομίου στα Σπάτα και την κατασκευή της Αττικής Οδού που κατέστησαν την πεδιάδα των Μεσογείων επίκεντρο για την κερδοσκοπία επί της γης και των ακινήτων.

Η αρχική προσπάθεια το κτήμα Καμπά να παραλάβει χρήσεις πολεοδομικού κέντρου με Υπουργική Απόφαση του 1999 (ΦΕΚ Δ’859), αποτράπηκε με την υπ’ αριθ. 2675/2001 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, καθώς –μεταξύ άλλων- το κτήμα ήταν χαρακτηρισμένο ως ζώνη προστασίας τοπίου και περιοχή γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας από την αρμόδια υπηρεσία. Ωστόσο η κατασκευάστρια εταιρεία της Αττικής Οδού, στην ιδιοκτησία της οποίας είχε περάσει η έκταση, μετέτρεψε το κτήμα σε εργοτάξιο απόθεσης μπάζων για την κατασκευή του οδικού έργου, καταστρέφοντας τους αμπελώνες και στη συνέχεια η αρμόδια υπηρεσία εξ αιτίας αυτού του λόγου ανέτρεψε την προηγούμενη απόφασή της, κρίνοντας ότι «το κτήμα Καμπά στη σημερινή του μορφή δεν αποτελεί πλέον γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας»! Η χάραξη της Αττικής Οδού στα όρια του Κτήματος και η χωροθέτηση σταθμού μετρό και προαστιακού σε άμεση επαφή με αυτό, κατέστησαν το ακίνητο ιδανικό πεδίο κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων. Το κτήμα Καμπά απέκτησε τελικά χρήση «ζώνης εγκαταστάσεων δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα», με Προεδρικό Διάταγμα του 2003 (ΦΕΚ Δ’199) και την έγκριση του Συμβουλίου της Επικρατείας (απόφαση 3179/2009).

Στη συνέχεια το ακίνητο πολεοδομήθηκε με εργαλείο την «Περιοχή Οργανωμένης Ανάπτυξης Παραγωγικών Δραστηριοτήτων (ΠΟΑΠΔ) Τριτογενούς Τομέα» (ΦΕΚ Δ’328), η οποία αποτελεί είδος Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου, με τα αντίστοιχα προνόμια που συνοδεύουν τη χωροθέτηση επενδύσεων στη σημερινή πολεοδομική νομοθεσία. Η χωροθέτηση και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων εγκρίθηκαν με ΠΔ το 2011 (ΦΕΚ ΑΑΠ 288) και το ακίνητο ρυμοτομήθηκε επίσης με ΠΔ το 2021 (ΦΕΚ Δ’328). Με βάση τα παραπάνω Προεδρικά Διατάγματα, η νέα ιδιοκτήτρια εταιρεία του κτήματος Καμπά, σκοπεύει να αναπτύξει στο ακίνητο έκτασης 315 στρεμμάτων «επιχειρηματικό συγκρότημα χώρων γραφείων» με «Εμπορικό Πάρκο μικρής κλίμακας» και λοιπές συνοδές χρήσεις.

Η κλίμακα της νέας ανάπτυξης, συνολικής δόμησης  84.792 μ2 εντός συντελεστή δόμησης και περίπου 92.000 μ2 μαζί με τους βοηθητικούς χώρους, και πάρκινγκ 2056 θέσεων (σελ. 3-2 της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων), αναμένεται να επιβαρύνει σημαντικά τις παρακείμενες περιοχές κατοικίας, καθώς, όπως αναφέρεται και στην ίδια την ΜΠΕ του έργου «η αναμενόμενη ημερήσια προσέλευση χρηστών και επισκεπτών στο σύνολο του συγκροτήματος εκτιμάται, σε ένα συνετό σχεδιαστικό σενάριο, σε επίπεδο της τάξης των 7.000 ατόμων κατά μέσο όρο, δυνάμενη να ανέλθει έως περίπου 10.000 άτομα σε περιόδους αιχμής ή σε περίπτωση ειδικών εκδηλώσεων» (σελ. 4-2), ενώ ο μόνιμος πληθυσμός της περιοχής είναι 6.074 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, όπως καταγράφεται από τη μελέτη του ΤΠΣ της περιοχής.

Το ίδιο το ιστορικό συγκρότημα της οινοποιίας, δεν αποδόθηκε στην πόλη ως εισφορά σε γη και παρέμεινε μέρος της ιδιωτικής ανάπτυξης. Διαθέτει διπλή κήρυξη, τόσο από το Υπουργείο Περιβάλλοντος από το 2004 (ΦΕΚ Δ’196), η οποία καθορίζει ευρύτερη ζώνη προστασίας, επιτρεπόμενες χρήσεις, όρους και περιορισμούς δόμησης, όσο και από το Υπουργείο Πολιτισμού το 2011 (ΦΕΚ ΑΑΠ 123), η οποία χαρακτηρίζει μνημείο τα δύο βασικά κτιριακά συγκροτήματα κατά το κέλυφος.

Τόσο η κήρυξη του Υπουργείου Περιβάλλοντος, όσο και η πολεοδομική μελέτη της ΠΟΑΠΔ, καθορίζουν χρήσεις γης στην περιοχή προστασίας του οινοποιείου (Ο.Τ. 2 του ρυμοτομικού) ως εξής: πολιτιστικές δραστηριότητες, χώροι συνάθροισης κοινού, εκθεσιακοί χώροι με κατάστημα, μουσείο οίνου και αρχαιολογικών ευρημάτων, χώροι εστίασης και αναψυχής, τουριστικά καταλύματα μέχρι 40 κλινών. Ωστόσο η επένδυση χωροθετεί περίπου στο ένα τέταρτο του υφιστάμενου και νέου δομημένου χώρου εμπορικά καταστήματα (σελ. 6-30), ενώ οι επιτρεπόμενες χρήσεις με σαφήνεια προβλέπουν απλά ένα κατάστημα και μάλιστα αποκλειστικά ως συνοδή χρήση του εκθεσιακού χώρου. Οι προθέσεις του επενδυτή γίνονται πιο εμφανείς με την αναφορά στη σελίδα 39 της Μελέτης Κυκλοφοριακών Επιπτώσεων του έργου σε «Κατάστημα Παροχής προσωπικών υπηρεσιών (ΣΠΑ)» έκτασης 1.304,16 μ2 στο υπόγειο του διατηρητέου οινοποιείου! Τα κέντρα αναζωογόνησης (spa), είναι ιδιαίτερα εντατική χρήση και όταν λειτουργούν σε συνδυασμό με κύρια τουριστικά καταλύματα τουλάχιστον τριών αστέρων αποτελούν «εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής» σύμφωνα με τη νομοθεσία (§3.ιι, άρθρο 25, Ν.5170/2025 – ΦΕΚ Α’6) και όχι «καταστήματα» για να επιχειρηθεί να χωρέσουν στη χρήση «εκθεσιακοί χώροι με κατάστημα».

Επιπλέον η αρχιτεκτονική διάταξη του νέου συγκροτήματος γύρω από το οινοποιείο, όπως περιγράφεται στο κεφάλαιο 6.2.2.2 της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου, μετατρέπει το ιστορικό τοπόσημο της Κάντζας σε στοιχείο της εσωτερικής αυλής της επένδυσης και μάλιστα, όπως φαίνεται στο Διάγραμμα Κάλυψης του Ο.Τ. 2, η χωροθέτηση ξενοδοχείου με το μέγιστο ύψος των 10,75 μέτρων προς την πλευρά των περιοχών κατοικίας, υψηλότερο από τα περισσότερα διατηρητέα κτίσματα (ύψους περίπου 6,5 μ. σύμφωνα με την ΜΠΕ) και ανάλογου ύψους με το υψηλότερο σημείο του διατηρητέου (περίπου 12 μ. σύμφωνα με τη ΜΠΕ), αποκόπτει σημαντικά την ορατότητα του ιστορικού τοπόσημου από τον αστικό ιστό.

Αυτή η επένδυση των 315 στρεμμάτων, εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική στόχευση αξιοποίησης της περιοχής (αμερικάνικο κολλέγιο, σχέδια για ιδιωτικά νοσοκομεία, μεγάλες εκμεταλλεύσεις γραφειακών χώρων) για την αλλαγή της φυσιογνωμίας της περιοχής σε νέο επιχειρηματικό άξονα. Όλα για τις ανάγκες των επενδυτών. Οι υποδομές της περιοχής εξετάζονται όχι συνολικά για την κάλυψη των οξυμένων αναγκών κατοίκων και εργαζομένων της περιοχής, αλλά με γνώμονα πως θα εξυπηρετηθεί η εξεταζόμενη επένδυση. Όλα τα κρίσιμα ερωτήματα και κενά της μελέτης που τονίζουν οι κάτοικοι και έχουν να κάνουν με την κυκλοφορία, την προστασία των σχολείων, την ατμοσφαιρική ρύπανση κατά την κατασκευή και τα αντιπλημμυρικά, ισχύουν στο ακέραιο.

Ο ΣΑΔΑΣ Τμ. Αττικής:

  • Θεωρεί επί της αρχής ότι δεν μπορούμε να γίνουμε συμμέτοχοι σε αυτό το έγκλημα που γίνεται συνολικά στην χώρα, όπου τα μνημεία μας και οι τελευταίοι εναπομείναντες ελεύθεροι αδόμητοι χώροι, μετατρέπονται σε πεδίο κερδοφόρων επενδύσεων από τις οποίες θα βγουν κερδισμένοι μια χούφτα επιχειρηματικοί όμιλοι και ο λαός μας δεν θα δει τίποτα καλό. Άλλη μια τέτοια περίπτωση αποτέλεσε και το κτήμα Καμπά.

Ειδικότερα για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου:

  • Θεωρεί ότι οι εμπορικές χρήσεις και το κέντρο αναζωογόνησης στην περιοχή προστασίας του διατηρητέου δεν είναι σύννομες και ζητάει να απαλειφθούν.
  • Καθώς οι προσθήκες στη ζώνη προστασίας του διατηρητέου υπόκεινται σε αρχιτεκτονικό έλεγχο σύμφωνα με την κήρυξη του Υπουργείου Περιβάλλοντος, ζητάει το αρμόδιο συλλογικό γνωμοδοτικό όργανο (ΚΕΣΑ, ΚΣΝΜ) να διασφαλίσει ότι το ύψος και η διάταξη των οικοδομικών όγκων των προσθηκών δεν θα αποκόπτουν το διατηρητέο συγκρότημα, οπτικά και λειτουργικά, από τις παρακείμενες περιοχές κατοικίας, όπως συμβαίνει με την προτεινόμενη λύση. 

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2026

Όταν οι αγώνες για ζωή και αξιοπρέπεια νικούν - Διήμερο στο Πάντειο 24-27/10 από την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

 Ανοιχτό κάλεσμα προς την κοινωνία από την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

Χωρίς τη συλλογική δράση, οι ιδέες κοιμούνται στα κεφάλια και στις βιβλιοθήκες. Η γέννηση της πολιτικής ελευθερίας συμβαδίζει με τον αγώνα για τη συλλογική ιδιοποίηση της θεσμίζουσας αρχής.

                                                                                                                     Eduardo Colombo

Ως Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών καθ’ όλη τη διάρκεια του πολύμηνου και πολυεπίπεδου αγώνα ενάντια στα τελευταία σχέδια του κράτους και του κεφαλαίου βαδίσαμε και αγωνιστήκαμε πλάι πλάι με τους συντρόφους μας απεργούς πείνας μέχρι θανάτου Αριστοτέλη Χαντζή και Suzon Doppagne και από κοινού με όλους τους ανθρώπους των κινημάτων και της αλληλεγγύης. Ανθρώπους από ευρύτερες κοινωνικές ομάδες που αναγνώρισαν αυτόν τον αγώνα της Κοινότητας ως έναν συλλογικό αγώνα της κοινωνίας που αφορά όλες και όλους, συγκροτώντας ένα ευρύ κοινωνικό μέτωπο.

Και όπως αγωνιστήκαμε συλλογικά, νικήσαμε και συλλογικά!

Έχοντας κλείσει λοιπόν τον πρώτο μεγάλο κύκλο νικηφόρα, είναι ξεκάθαρο πως αυτό που έχουμε να υπερασπιστούμε δεν είναι μόνο αυτή η συγκεκριμένη νίκη ή μια ρωγμή που αποτέλεσε μια στιγμή στον χρόνο ή μια αυτοαναφορική συνθήκη εντός της οποίας βρίσκει τον εαυτό της η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών. Η παρακαταθήκη αυτού του αγώνα και της νίκης στο παρόν και το μέλλον απλώνεται μπροστά μας αναδεικνύοντας μια τεράστια δυνατότητα: Να ξαναχτίσουμε το συλλογικό φαντασιακό του κόσμου της αλληλεγγύης, της καθημερινής αντίστασης απέναντι στην εξαθλίωση, τον φόβο, την υποταγή, την εξατομίκευση, αντιτάσσοντας την αυτοθέσμιση των κοινωνιών μας και τη συγκρότηση κοινοτήτων, οπουδήποτε οι άνθρωποι αγωνίζονται, στις γειτονιές, σε πόλεις και χωριά, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, στον δημόσιο χώρο.

Υπό αυτό το πρίσμα καλούμε σε μία διήμερη εκδήλωση στις 24 και 25 Οκτώβρη στις 17.00 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, (Νέο Κτήριο, Αίθουσα Σάκη Καράγιωργα Ι) για να συζητήσουμε πάνω στους κεντρικούς άξονες που δομήθηκε ο αγώνας αυτός, στις διαφορετικές μεθόδους και στα εργαλεία που χρησιμοποιήσαμε, καθώς και να δούμε συλλογικά και συνολικά τα σημεία που οδήγησαν στη νίκη αλλά και τις αδυναμίες, τις αστοχίες και τα λάθη που υπήρξαν. Αλλά κυρίως να εστιάσουμε στη συλλογική δυνατότητα που ανοίχτηκε μέσω αυτού του αγώνα και που πρέπει να διευρύνουμε. Να ενώσουμε τις αντιστάσεις μας για να δημιουργήσουμε τους όρους μιας κοινής δύναμης και να μετατρέψουμε την αλληλεγγύη από αντανακλαστικό σε σταθερή κοινωνική σχέση. Γιατί οι αγώνες κερδίζονται όταν συναντιούνται και όταν αναγνωρίζουν και συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον.

Την πρώτη μέρα της εκδήλωσης, στο πλαίσιο ενός πρώτου απολογισμού, θα παρουσιαστεί από πλευράς της Κοινότητας η επιλογή του συγκεκριμένου αγώνα υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, οι πυλώνες πάνω στους οποίους οικοδομήθηκε, οι μέθοδοι και τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν, με αιχμή την απεργίας πείνας ως βασικό επαναστατικό μέσο για την επίτευξη της νίκης, καθώς επίσης και τα πρώτα συμπεράσματα και η προοπτική που ανοίγεται για το επόμενο διάστημα. Θα ακολουθήσουν διευκρινιστικές ερωτήσεις από τους παρευρισκόμενους, που θα απαντηθούν από την Κοινότητα, προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος για την επόμενη ημέρα της εκδήλωσης.

Τη δεύτερη μέρα συλλογικότητες, οργανώσεις και ατομικότητες θα προβούν σε τοποθετήσεις, συμπεράσματα και απολογισμό του αγώνα, της στρατηγικής και των τακτικών του, καθώς και σε κριτικές αλλά και προτάσεις για τη συνέχεια.

Σας περιμένουμε όλες και όλους

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΝΙΚΟΥΝ

Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών

Μail: sykapro_squat@riseup.net

Site: https://saveprosfygika.gr

Instagram : @sykapro__

Twitter: @Prosfygika

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

«Οι φίλοι, οι συλλογικότητες, τα κινήματα, για τη Βάννα Σφακιανάκη, Αρχιτέκτονα Μηχανικό» - Εκδήλωση

Εκδήλωση - συζήτηση
Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, στις 19:00
Δημοτικό κτήριο της οδού Ανδρόγεω 2, Ηράκλειο Κρήτης
αίθουσα «Μανόλης Καρέλλης», 2ος όροφος


Στις 25 Ιουνίου 2025 έφυγε ξαφνικά από κοντά μας η Βάννα Σφακιανάκη, Αρχιτέκτονας Μηχανικός, φίλη, συνοδοιπόρος και συναγωνίστρια.
Η Βάννα ήταν από τους επιστήμονες που έθεσαν τις γνώσεις τους στην υπηρεσία της κοινωνίας. Οι επιστημονικές επεξεργασίες της στα θέματα της πολεοδομίας – χωροταξίας, της ενέργειας, του περιβάλλοντος, της αρχιτεκτονικής, της πολιτιστικής κληρονομιάς κ.α. έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση απόψεων στην κοινωνία.
Βαθιά δημοκρατικός άνθρωπος με ευγένεια, με ήθος και αξιοπρέπεια, ασυμβίβαστη και με απίστευτη αγωνιστικότητα, με επιμονή και υπομονή, χωρίς να χάνει ποτέ τις ελπίδες της, με εμπιστοσύνη στον άνθρωπο και στη δύναμη των συλλογικών διεργασιών και κινημάτων, έχτισε γέφυρες επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων και αγωνιστικές συνέργειες σε όλη τη χώρα.
Σας προσκαλούμε στην εκδήλωση – συζήτηση για τις παρακαταθήκες που μας άφησε η Βάννα Σφακιανάκη την οποία διοργανώνουμε τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου ώρα 19:00μ.μ. στο δημοτικό κτήριο της οδού Ανδρόγεω 2, στο 2ο όροφο, στην αίθουσα «Μανόλης Καρέλλης».
Συνδιοργάνωση:
Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης
Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου
Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών
Πεζοπορικός Όμιλος Ηρακλείου
Παγκρήτια Δικτύωση για το Περιβάλλον 



Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

Μια μικρή μεγάλη νίκη για το Άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνα - Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αγώνα

                                 

Χθες πετύχαμε μια μικρή μεγάλη νίκη!
Στις 8/10/26 το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας έπειτα από πολύχρονο διαρκή και επίμονο αγώνα των κατοίκων της Ακαδημίας Πλάτωνα αναγνώρισε το δίκαιο των πάγιων αιτημάτων μας και εξέδωσε απόφαση αιτήματος εξαίρεσης της χωροθέτησης του Μουσείου της Πόλης των Αθηνών εντός του Άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνος από τα δεδομένα του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού ιδεών για τη στρατηγική διαχείριση της ευρύτερης περιοχής του Ελαιώνα. Πρόσθετα ο Δήμος Αθηναίων ζήτησε τη διερεύνηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του κληροδοτήματος της Ακαδημίας Πλάτωνος και της συμβατότητας του σκοπού με την ανέγερση του μουσείου.
Στην εισήγησή του ο δήμαρχος κ. Δούκας υποστήριξε πως:
Το ‘Αλσος της Ακ. Πλάτωνος αποτελεί βασικό πόλο πρασίνου μιας ευρύτερης οικιστικής περιοχής και βιώνεται καθημερινά από τους κατοίκους της. Η χωροθέτηση του Μουσείου στο εσωτερικό του άλσους έγινε με νομοθετική διάταξη (ν. 3057/2002, άρθρο 80, παρ. 2α) χωρίς υποστηρικτική πολεοδομική μελέτη, ή στρατηγική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και χωρίς αιτιολόγηση της μη τήρησης της δέουσας διοικητικής διαδικασίας πολεοδομικής ρύθμισης, που περιλαμβάνει διαβούλευση και γνωμοδότηση του οικείου Δήμου. Με τον ίδιο νόμο χωροθετήθηκε και το μουσείο Γουλανδρή στη Ριζάρη, πράξη που ακυρώθηκε από το ΣτΕ.
Αντίθετα, η χωροθέτηση κτιρίου 30.000 τμ στο εσωτερικό του Άλσους εγείρει σοβαρά ζητήματα ως προς τη διατήρηση του κοινόχρηστου χαρακτήρα και της φυσιογνωμίας του χώρου. Ενδεικτικά επισημαίνονται η κατάληψη έκτασης του πάρκου, η αλλοίωση του χαρακτήρα του υπόλοιπου Άλσους, η αποψίλωση πρασίνου, η ενίσχυση του φαινομένου της θερμικής νησίδας και η κατάργηση δύο γηπέδων. Περαιτέρω τέθηκε το ζήτημα της ενδεχόμενης επιδείνωσης των πλημμυρικών φαινομένων στην περιοχή λόγω της μείωσης της υδατοπερατής επιφάνειας του Άλσους, καθώς και απώλειας ενός αναγκαίου δημόσιου χώρου πρασίνου, αναψυχής και συνάντησης κατοίκων και επισκεπτών της πόλης. Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης η διατήρηση της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας και του διττού χαρακτήρα του αρχαιολογικού Άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνος, ο οποίος προκύπτει από τη συνύπαρξη αρχαιολογικών μνημείων και ενός πλούσιου οικοσυστήματος και αποτυπώνεται στη διττή του πολεοδομική ταυτότητα ως αρχαιολογικού χώρου και ταυτόχρονα ως άλσους υπαγόμενου στη δασική νομοθεσία.
Η κατασκευή ενός μουσείου τέτοιας κλίμακας εντός του Άλσους πρέπει, συνεπώς, να αξιολογηθεί με ιδιαίτερη προσοχή, λαμβανομένης υπόψη της αρχαιολογικής και οικολογικής αξίας του ενιαίου αυτού συνόλου, της ιστορικής του συνέχειας με το “Ιερό Άλσος” της Ακαδημίας του Πλάτωνα, αλλά και της θέσης του σε μία από τις πλέον πολεοδομικά επιβαρυμένες περιοχές της πρωτεύουσας. Στο Άλσος έχει αναπτυχθεί σημαντικό οικοσύστημα, με ποικιλία δένδρων και αξιόλογη ορνιθοπανίδα, στοιχεία που πρέπει να συνεκτιμηθούν στο πλαίσιο της κλιματικής κρίσης και της ανάγκης προστασίας των ελεύθερων χώρων πρασίνου.
Σε µία πόλη όπως η Αθήνα, µε σημαντικό έλλειμμα πρασίνου και ελεύθερων δημόσιων χώρων, η προστασία και ενίσχυση των κοινόχρηστων χώρων πρασίνου αποτελεί σταθερή προτεραιότητα του Δήμου Αθηναίων. Ο Δήμος καταβάλλει διαρκή προσπάθεια για την εξασφάλιση κοινόχρηστων χώρων πρασίνου που είναι µεν χαρακτηρισµένοι αλλά παραμένουν µη απαλλοτριωμένοι λόγω έλλειψης των αναγκαίων πόρων, µε χαρακτηριστικό παράδειγµα την παρακείµενη του αρχαιολογικού χώρου περιοχή μέχρι την οδό Λένορμαν.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Δήμος οφείλει να διαφυλάξει τον ιστορικό και περιβαλλοντικό χαρακτήρα του Άλσους της Ακαδηµίας Πλάτωνος, ενός χώρου που συνδέεται και µε την ιστορική συμβολή του αρχαιολόγου Παναγιώτη Αριστόφρονα στην απαλλοτρίωση του Άλσους και στις ανασκαφές για την αναζήτηση της Ακαδημίας του Πλάτωνα.
Επισημαίνεται, τέλος, ότι στο υλικό που έχει τεθεί υπόψη του, γίνεται αναφορά στην περίπτωση της χωροθέτησης του Μουσείου Γουλανδρή στο Άλσος Ριζάρη, η οποία είχε προβλεφθεί µε τον ίδιο νόμο (ν. 3057/2002) και στη συνέχεια ακυρώθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας κατόπιν αίτησης κατοίκων. Η αναφορά αυτή ενισχύει την ανάγκη η οριστική αντιμετώπιση της χωροθέτησης του νέου Μουσείου της Πόλης των Αθηνών να γίνει µετά από πλήρη πολεοδομική, περιβαλλοντική και νοµική αξιολόγηση
Η Αντιδήμαρχος Αστικής Αναζωογόνησης και Ανθεκτικότητας Μ. Ευαγγελίδου τόνισε την ανάγκη να παραμείνει το άλσος πράσινος και δημόσιος χώρος, όπως και ορίζει το δασικό του καθεστώς, ενώ σημείωσε το παράδοξο 24 χρόνια μετά από μια αίωλη νομοθετική ρύθμιση με χαρακτήρα κατεπειγόντως (η χωροθέτηση πέρασε σε καλοκαιρινή βουλή στο πλαίσιο καταπάτησης των δημοσίων χώρων πριν τους ολυμπιακούς αγώνες) να συνεχίζει να υποστηρίζει ο Δήμος την εν λόγω χωροθέτηση.
Ο πρώην δήμαρχος Μπακογιάννης υποστήριξε πως το πάρκο είναι εγκαταλελειμένο από τη δημοτική αρχή (με την ευθύνη να βαρύνει και τη δική του δημαρχία) και δικαιολόγησε έτσι το μπάζωμα του πάρκου, κατά την πάγια τακτική εγκατάλειψης των δημόσιων χώρων με σκοπό την υφαρπαγή τους. “Έχουμε ένα συγκλονιστικό έργο” υποστήριξε “την αρχιτεκτονική πρόταση του γραφείου Τσολάκη για το μουσείο, το οποίο εντάσσει τη γειτονιά και στο οποίο περιλαμβάνονται τα γήπεδα που θα χαθούν”. Όσοι και όσες έχουν δει τη μακέτα μπορούν να βεβαιώσουν για τα ψέματα που εμπεριέχονται σε αυτή την πρόταση. “Μπορούμε και το μουσείο να έχουμε και το πάρκο να προστατέψουμε” υποστήριξε, συμπληρώνοντας πως “είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που δεν έχουμε μουσείο της πόλης των Αθηνών” [λολ] και όλα αυτά υπό ένα οργουελικό πρόταγμα προστασίας του πρασίνου. Ο κος Μπακογιάννης έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να αντιλαμβάνεται την πράσινη ανάπτυξη της πόλης.
Οι παρατάξεις Αθήνα Τώρα, Ανοιχτή Πόλη, Λαϊκή Συσπείρωση Αθήνας και Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα στάθηκαν υπέρ της επαναχωροθέτησης του μουσείου, των πάγιων αιτημάτων των κατοίκων για την προστασία του πάρκου και του αγώνα για ελεύθερους χώρους.
Αναμένουμε πλέον την οριστική εξαίρεση της χωροθέτησης του μουσείου από το εσωτερικό του άλσους, την υποστήριξη των κατοίκων στην προσφυγή τους στο ΣτΕ και την ακύρωση της Προγραμματικής Σύμβασης.
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στο πράσινο και το δημόσιο χώρο!

Πρωτοβουλία Αγώνα για το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα
Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού - Ακαδημίας Πλάτωνος - Σεπολίων


Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026

Μια αδιανόητη πρόταση

του Τάση Παπαϊωάννου, αρχιτέκτονα-ομότιμου καθηγητή Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ 

Αντί για ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης της κοινωνίας, ο κ. Μητσοτάκης πρότεινε το μοντέλο «build-to-rent» (χτίσιμο αποκλειστικά για μακροχρόνια ενοικίαση) με τη χορήγηση «μπόνους» επιπλέον τετραγωνικών -με αύξηση ενός ή δύο ορόφων- σε εργολάβους του real estate, με σκοπό τη δημιουργία νέων διαμερισμάτων. Φυσικά, αυτή η πρωτοφανής ιδέα προσκρούει ευθέως στο Σύνταγμα και στις πάγιες -«δυστυχώς», όπως ανερυθρίαστα ανέφερε- αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Ωστόσο, κατά τον πρωθυπουργό, το περιβαλλοντικό και νομικό αυτό εμπόδιο μπορεί να ξεπεραστεί μετά από… «συνεννόηση».

Πρόκειται για μια πραγματικά απίστευτη δήλωση: όταν το νομοθετικό πλαίσιο δεν ευνοεί το επιχειρηματικό κεφάλαιο, τότε με τις «κατάλληλες» ενέργειες της εκτελεστικής εξουσίας μπορεί να πεισθεί -ή να υποχρεωθεί;- και η δικαστική, προκειμένου να συμφωνήσει και να καμφθούν οι αντιρρήσεις. Είναι η πιο κυνική πριμοδότηση των ίδιων ακριβώς παραγόντων που συνέβαλαν στην εκρηκτική άνοδο των τιμών των ενοικίων και των ακινήτων, καθώς και στην αλλοίωση του κοινωνικού ιστού των πόλεών μας.

Το να σκεφτεί, βέβαια, την προφανή λύση -να επανασυσταθεί ο καταργημένος Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) ώστε να αναλάβει την κατασκευή σύγχρονων συγκροτημάτων κοινωνικής κατοικίας- ούτε που του περνάει από το μυαλό. Όπως δεν του περνάει από το μυαλό και το γεγονός ότι στην Αθήνα παραμένουν δεκάδες χιλιάδες ακατοίκητα κτίρια (τα περισσότερα εξ αυτών ανήκουν σε δημόσιους φορείς και στην Εκκλησία), τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και να διατεθούν με χαμηλό ενοίκιο σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Αυτά, για την κυβέρνηση, φαίνεται ότι είναι ψιλά γράμματα…

Μια αδιανόητη πρόταση



Για την επιμονή στη χωροθέτηση του Αρχ. Μουσείου των Αθηνών εντός του Άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνος - Παρέμβαση & τοποθέτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθηνών 8/10/26


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Αγώνα για το Πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος, της Λαϊκής Συνέλευσης Κολωνού, Σεπολίων, Ακαδημίας Πλάτωνος, κατοίκων της περιοχής αλλά και των γύρω γειτονιών που θεωρούν το εν λόγω πάρκο αναπόσπαστο μέρος της ζωής και της ευζωίας τους, ζητάμε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας να γνωμοδοτήσει την εξαίρεση της χωροθέτησης του νέου Αρχαιολογικού Μουσείου των Αθηνών από το εσωτερικό του άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνος, όπως αυτή προωθείται από τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό της Ανάπλασης του Ελαιώνα. Ζητάμε συνεπακόλουθα την εξαίρεση της ίδιας χωροθέτησης από την προγραμματική σύμβαση “για την Ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος” μεταξύ Δήμου Αθηναίων, Υπουργείο Πολιτισμού και Ανάπλασης Α.Ε. Τέλος, για τους ίδιους λόγους ζητάμε τη συνολική ακύρωση της εν λόγω καταστροφικής για την περιοχή, αλλά και την Αθήνα γενικότερα, προγραμματικής σύμβασης.
Αναφορικά με τον «Αρχιτεκτονικό διαγωνισμό ιδεών για τη στρατηγική διαχείριση της ευρύτερης περιοχής του Ελαιώνα» εντάσσεται στην περιοχή μελέτης του διαγωνισμού και το αρχαιολογικό άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνος, εντός του οποίου και χωροθετείται το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών.
Θεωρούμε επιβεβλημένη την άρση χωροθέτησης του μουσείου εντός του πάρκου, στο πλαίσιο μιας ανάπλασης που στοχεύει -όπως επικαλείται- στην ενίσχυση πρασίνου και δημόσιων χώρων, όταν με αυτή την χωροθέτηση βάλλεται ακριβώς ο σημαντικότερος ενιαίος πυρήνας αστικού πρασίνου σε μια από τις πλέον περιβαλλοντικά επιβαρυμένες περιοχές της Αθήνας. Ο εν λόγω διαγωνισμός στοχεύει ακόμα στην αντιμετώπιση των αστικών θερμικών νησίδων, τη διαχείριση του πλημμυρικού κινδύνου και τη βιοκλιματική διαμόρφωση. Με την συγκεκριμένη παρέμβαση φυσικά κανένας από τους παραπάνω στόχους δεν θα υλοποιηθεί.
Αντίθετα, με τη χωροθέτηση του μουσείου στο εσωτερικό του άλσους ουσιαστικά προκύπτει η οικοπεδοποίηση τουλάχιστον 14.362 τ.μ. πάρκου, η κατάργηση του ως ζωντανού δημόσιου χώρου που χρησιμοποιείται καθημερινά από τον κόσμο και η εμπορευματοποίηση και αλλοίωση του χαρακτήρα του υπόλοιπου άλσους. Η αποψίλωση του πρασίνου, η αύξηση της θερμικής νησίδας και η κατάργηση δύο γηπέδων όπου προπονούνται καθημερινά τοπικές αθλητικές ομάδες και οι ακαδημίες τους. Η αύξηση των πλημμυρικών φαινομένων στην περιοχή, που κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια ισχυρών βροχοπτώσεων ταλαιπωρείται από έντονα πλημμυρικά φαινόμενα με τη “σφράγιση του εδάφους”, την τσιμεντοποίηση δλδ της υδατοπερατής επιφάνειας του άλσους, αλλά και η ίδια η χωροθέτηση του μουσείου σε σημείο που πλημμυρίζει συστηματικά, υποδεικνύουν την ελλιπή σχετική μελέτη.
Η χωροθέτηση του μουσείου εντός του πάρκου δεν ανταποκρίνεται ούτε στις δεδομένες περιβαλλοντικές προκλήσεις. Ενώ άλλες ευρωπαϊκές πόλεις στοχεύουν στην ενίσχυση του αστικού πρασίνου και ακόμη στο urban stream daylighting, η Αθήνα φαίνεται να επιμένει να μισεί τους κατοίκους της. Σε αυτό τον άξονα κάτοικοι της Ακαδημίας Πλάτωνα έχουν προσφύγει ενάντια στην κύρια προσπάθεια χωροθέτησης του μουσείου στο εσωτερικού του πάρκου, στο πλαίσιο της Προγραμματικής Σύμβασης για την “Ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος”. Η επικείμενη δίκη στο Συμβούλιο της Επικρατείας στις 21/10/26 αναδεικνύει ακριβώς την ανάγκη διασφάλισης του χαρακτήρα του πάρκου. Ακόμα περισσότερο, το Συμβούλιο της Επικρατείας αναγνωρίζοντας τη σημασία του πάρκου ως ελεύθερου, δημόσιου, πράσινου χώρου και τον κίνδυνο που επιφέρουν τέτοιες παρεμβάσεις στο εσωτερικό του, έχει εκδώσει εντολή παύσης εργασιών μόνιμου χαρακτήρα. Η χωροθέτηση του Μουσείου έγινε με νόμο χωρίς καμία υποστηρικτική πολεοδομική μελέτη, ή στρατηγική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και χωρίς αιτιολόγηση της μη τήρησης της δέουσας διοικητικής διαδικασίας πολεοδομικής ρύθμισης, που περιλαμβάνει διαβούλευση και γνωμοδότηση του οικείου Δήμου. Ζητάμε να υποστηρίξετε τους κατοίκους στην προσφυγή στο ΣτΕ, να ακυρώσετε την προγραμματική σύμβαση, να συσκεφθείτε σε μια γόνιμη επαναχωροθέτηση του μουσείου.
Στην προγραμματική σύμβαση συμπεριλαμβάνεται η εκρίζωση 580 ώριμων δέντρων και η αποκοπή 60 στρεμμάτων ελεύθερης χρήσης από τα μόλις 100 στρέμματα συνολικής έκτασης του πάρκου. Στην προγραμματική σύμβαση, η διαμόρφωση των αρχαιολογικών σκαμμάτων προϋποθέτει εκτεταμένες αποχωματώσεις και κοπές δέντρων που θα στερήσουν πολύτιμη βλάστηση από ανθρώπους, ζώα και πουλιά, ενισχύοντας το φαινόμενο της θερμικής νησίδας. Η μεταφύτευση των δέντρων με εξαγωγή συμπαγούς μπάλας χώματος δεν είναι εφικτή σε έναν αρχαιολογικό χώρο όπως διακηρύσσεται στη σύμβαση και το άλσος θα απομείνει με μεγάλο φυτολογικό έλλειμα. Από το σχεδιασμό ωστόσο δεν προκύπτει καν ενιαίος αρχαιολογικός χώρος. Καμία κυκλοφοριακή και συγκοινωνιολογική μελέτη δεν προτείνεται.
Παράλληλα, περιφερειακά του πάρκου επικρατεί εικόνα παρακμής. Το δυτικό τμήμα της περιοχής είναι εκτός σχεδίου πόλης, χωρίς ρυμοτομικό σχέδιο, χωρίς δίκτυο συλλογής ομβρίων υδάτων και αποχέτευσης, πλήττεται από παράνομες αποθέσεις μπάζων, νεκροταφεία αυτοκινήτων, συνεργεία και χώρους στάθμευσης των κτελ, μάντρες ανακύκλωσης μετάλλου και χαρτιού.
Το αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα αποτελεί τον πιο σημαντικό χώρο αναψυχής, πολιτισμού και άθλησης των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής και τον μεγαλύτερο πνεύμονα πρασίνου για το δυτικό κομμάτι του δήμου. Διατηρεί μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία, χάρη στην συνύπαρξη αρχαιολογικών μνημείων, πληθώρα λαικών χρήσεων και ενός πλούσιου οικοσυστήματος, γεγονός που αντικατοπτρίζεται και στην διττή του πολεοδομική ταυτότητα, ως αρχαιολογικός χώρος, χαρακτηρισμένος ταυτόχρονα και ως άλσος. Συνιστά ένα σύνολο με τεράστια αρχαιολογική και οικολογική αξία για να ακυρωθεί η μια του πλευρά. Πρόκειται για έναν “ανοιχτό” αρχαιολογικό χώρο, συνέχεια του “Ιερού Άλσους” της Ακαδημίας του Πλάτωνα, σε μια περιοχή από τις πλέον βεβαρημένες, από πολεοδομικής άποψης, συνοικίες της πρωτεύουσας. Πλήθος πουλιών έχουν καταγραφεί εδώ από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία και μεγάλη ποικιλία δέντρων.
Πάγιο αίτημα των κατοίκων είναι η χωροθέτηση του μουσείου στο γειτονικό πρώην οικόπεδο της Reds, στα ΚΤΕΛ ή σε άλλη περιοχή. Την εναλλακτική χωροθέτηση του μουσείου έχουν στηρίξει με αποφάσεις και ψηφίσματα πλήθος συλλόγων και επιστημονικών φορέων, όπως ο ΣΕΠΟΧ και ο ΣΑΔΑΣ, η ΕΛΛΕΤ, τοπικές συλλογικότητες και ειδικοί που έχουν τοποθετηθεί δημόσια σχετικά. Ακόμα πλήθος πολιτών, κατοίκων και συλλογικοτήτων που ζουν και αναπνέουν στο άλσος, έχουν δραστηριοποιηθεί με διάφορα μέσα για την προστασία του.
Ωφέλιμος για τους πολίτες θα ήταν ένας ανασχεδιασμός του ορίου του πάρκου με περιμετρική διαδρομή για τρέξιμο και ποδηλατόδρομο, εκτεταμένες δενδροφυτεύσεις, καθολική προσβασιμότητα, παρεμπόδιση διέλευσης μηχανοκίνητων, διαγραμμίσεις και σημάνσεις για την ασφαλή πρόσβαση του κοινού, ανακατασκευή του αμφιθεάτρου και βρύσες.
Με επίκληση στο πράσινο, στους δημόσιους χώρους και την αειφορία, οι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι απειλούνται συστηματικά από το κεφάλαιο, το κράτος και δυστυχώς το Δήμο. Η κοινωνία της κατευθυνόμενης κατανάλωσης και της ελεγχόμενης εμπειρίας, δεν μπορεί να χωρέσει την ελεύθερη περιπλάνηση και τους συσχετισμούς μας στην πόλη. Εποφθαλμιά το δημόσιο χώρο ως πεδίο επενδύσεων και το μεταλλάσσει με άξονα την τουριστική αξιοποίηση και το gentrification. Η τσιμεντοποίηση εις βάρος του περιβάλλοντος και των ανθρώπων που ζουν σε αυτό, ο έλεγχος των ροών στο δημόσιο χώρο και η διαγραφή της μνήμης που φέρουν οι τόποι, μετασχηματίζουν την αστική εμπειρία και τον τρόπο που δρούμε και ζούμε σε αυτούς. Μεταφέρουν τη ζωή μας σε μακέτες με δέντρα με ανεπαρκές ριζικό σύστημα.
Εμείς που αναπνέουμε χάρη σε αυτά τα δέντρα δηλώνουμε πως δεν θα υποχωρήσουμε. Η κοινή μας ανάγκη για ελεύθερο χώρο, καθαρό αέρα, τη δροσιά των δέντρων, την ιστορική μνήμη των τόπων μας συσπειρώνουν. Και σε αυτό το μέτωπο πέρα από την υπεράσπιση των τελευταίων δημόσιων χώρων, οφείλουμε να προχωρήσουμε στη διεκδίκηση νέων τόπων, ποταμών θαμμένων κάτω από λεωφόρους, ελεύθερων κοινωνικών χώρων και αστικών κενών.

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

Η «ανάπτυξη» της μπετονένιας διαφθοράς - Το Σκάνδαλο των πολεοδομιών

του Νίκου Τσεμάνη, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing. ETH, Ζυρίχης

Οι πρόσφατες Αποκαλύψεις της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας για εκτεταμένα φαινόμενα συναλλαγής στις πολεοδομίες και τις επιτροπές διαχείρισης των οικιστικών θεμάτων, οι προσαγωγές αρμοδίων πολεοδόμων και ιδιωτών μηχανικών με κατηγορίες χρηματισμού στη Ρόδο και στη Χαλκιδική, οι διαπιστώσεις έκδοσης παράνομων «ηλεκτρονικών» οικοδομικών αδειών στη Μήλο και τα νησιά των Κυκλάδων, η τελευταία παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών στην πολεοδομία της Μυκόνου, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία έξαρση της περί τα οικιστικά διαφθοράς στη χώρα μας.

Το Σκάνδαλο των Πολεοδομιών, που σήμερα αποκαλύπτεται με κάθε αστυνομική επισημότητα, και αποδεικνύει την οικιστική ασυδοσία που επικρατεί στη χώρα δεν έρχεται ξαφνικά σαν κεραυνός σε καθαρό ελληνικό ουρανό.

Είναι γνωστό πια σε όλους, ότι αν είσαι επιτήδειος με χρήματα στην τσέπη, μπορείς να περιφρονείς επιδεικτικά κάθε πολεοδομική νομοθεσία που προστατεύει το περιβάλλον, να αγνοείς αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων, να οικειοποιείσαι κοινόχρηστους χώρους, αιγιαλούς και δημόσιες εκτάσεις, να μπαζώνεις ρέματα, να χτίζεις δίπλα σε εκκλησίες και μνημεία, να καταστρέφεις αιώνια βράχια στις ακτογραμμές και να δημιουργείς ακόμα και ανεξάρτητα μικρά ιδιωτικά κρατίδια σε προστατευόμενες βραχονησίδες με την απόλυτη σιγουριά ότι οι αρμόδιοι στην εξουσία, αργά η γρήγορα με λίγα αργύρια και δήθεν πρόστιμα, θα νομιμοποιήσουν τις μεγάλες (κατηγορία 5) παρανομίες σου.

Οι τελευταίες νομοθετικές μεθοδεύσεις διευκολύνσεων προς επίδοξους κερδοσκόπους υπεραξίας της προς δόμηση γης και οι συνεχείς νομοθετικές ρυθμίσεις «τακτοποίησης» μεγάλων αυθαίρετων κτισμάτων νέας γενιάς που έχουν καταγραφεί στον ελληνικό χώρο δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι το γνωστό σε όλους μας εμπόριο συναλλαγής και πώλησης δικαιωμάτων δόμησης που έχει καταστρέψει το ελληνικό περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής μας, ανθεί σήμερα όσο ποτέ άλλοτε στη χώρα μας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα του εμπορίου αυτού της πώλησης νομοθετικής υπεραξίας της προς δόμηση γης και της διαχρονικής πλέον real estate συναλλαγής των εκάστοτε κυβερνώντων είναι ο ψευδεπίγραφος Νόμος «περί Στρατηγικών Επενδύσεων» 3894/2010 που καθορίζει άλλες χωροταξικές ρυθμίσεις για τους πλούσιους και άλλες για τους φτωχούς και παρέχει ειδικά προνόμια για την εκποίηση παραλιών και τοπίων ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους παρακάμπτοντας φιλικούς προς το περιβάλλον νόμους και Αποφάσεις του ΣτΕ με στόχο την εξυπηρέτηση ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων.

Στην Αλβανία, οι παρόμοιοι αλβανικοί Νόμοι περί «Στρατηγικών Επενδύσεων» (Ν.55/2015 και Ν.21/2024) που ψηφίστηκαν εκεί για να γίνει νομότυπα δυνατή η πώληση και παραχώρηση της αποκλειστικής τουριστικής εκμετάλλευσης ενός ιδιαίτερου φυσικού κάλλους αλβανικού νησιού (SAZAN) στις ακτές της Αδριατικής σε εταιρεία συμφερόντων του γαμπρού και της κόρης του Ντόναλντ Τραμπ, έχουν ήδη προκαλέσει λαϊκή εξέγερση στη γειτονική χώρα καθώς δεκάδες χιλιάδες πολίτες, οι νέοι της Αλβανίας και τα … φλαμίνγκο που ενδημούσαν στο νησί διαδηλώνουν κατά της διαφθοράς και συγκρούονται ανοιχτά πλέον με τις αστυνομικές δυνάμεις σε πολλές αλβανικές πόλεις ζητώντας την παραίτηση της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Έντι Ράμα.

Στην Ελλάδα αντίθετα ο Νόμος Ν. 3894/2010 περί «Στρατηγικών» Επενδύσεων και ο συμπληρωματικός αυτού N.4864/2021 όχι μόνο παραμένει στο απυρόβλητο αλλά υπερτερεί προκλητικά τυχόν περιβαλλοντικών και πολεοδομικών περιοριστικών ρυθμίσεων του προγράμματος Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων που χρηματοδοτείται με το τεράστιο ποσό των 400 εκ Ευρώ από την ΕΕ για την εξυγίανση υποτίθεται των οικιστικών μας θεμάτων διαχωρίζοντας με τον τρόπο αυτό τα δικαιώματα στη δόμηση των λεγόμενων επενδυτών επιχειρηματιών και των υπολοίπων πολιτών ανάλογα με το μέγεθος του πορτοφολιού τους.

Όλα δείχνουν, ότι οι ίδιοι ψευδεπίγραφοι τεχνοκράτες, οι ίδιες παλαιοκομματικές νοοτροπίες, οι ίδιοι άπληστοι κερδοσκόποι επαγγελματίες που για να «αναπτυχθούν» οι ίδιοι κατέστρεψαν τις πάλαι ποτέ όμορφες ελληνικές πόλεις και μας έχουν καταδικάσει να ζούμε στην οικιστική αναρχία, στο κυκλοφοριακό χάος και την δομημένη ασχήμια έρχονται σήμερα με νέα ρούχα, με έξωθεν ανώνυμο χρήμα και high tech μπουλντόζες να καταστρέψουν για να εκμεταλλευτούν τις παραλίες μας, τις περιοχές Νατούρα και τα τοπία ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, τα τελευταία προπύργια ομορφιάς του ελληνικού χώρου.

Τα φαινόμενα της περί τα οικιστικά θέματα διαπλοκής και διαφθοράς που αποκαλύφθηκαν από τους αδιάφθορους της ελληνικής αστυνομίας και έχουν κοινό παρανομαστή την απαξίωση των λιγοστών υπαρχόντων νόμων και διαδικασιών προστασίας του περιβάλλοντος και των κοινόχρηστων χώρων των πόλεων μας δεν μπορούν να συνεχίζονται.

Ήρθε η ώρα της ανάληψης ευθυνών για την οικιστική ασχήμια και το πολεοδομικό χάος που επικρατεί στη χώρα μας.

Το Σκάνδαλο των Πολεοδομιών δεν είναι ένα στιγμιαίο σκάνδαλο οικονομικού περιεχομένου διασπάθισης ευρωπαϊκών πόρων όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά ένα διαχρονικό σκάνδαλο εμπορίας κοινωνικών περιβαλλοντικών αγαθών, που αφήνει το πανάσχημο μπετονένιο αποτύπωμα του σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης και καταστρέφει για πάντα την ποιότητα ζωής των γενεών που έρχονται.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται στο δρόμο των πωλήσεων των εθνικών υποδομών και του φυσικού της πλούτου, της περιβαλλοντικής, χωροταξικής και αισθητικής υποβάθμισης και της συγκάλυψης των απανταχού περί τα οικιστικά σκανδάλων διαφθοράς.

Οι αρμόδιοι Υπουργοί Περιβάλλοντος, Τουρισμού και « Ανάπτυξης» θα πρέπει άμεσα να αναλάβουν τις ευθύνες τους για την αποδεδειγμένη πλέον προχειρότητα και συναλλαγή που χαρακτηρίζει την οικιστική και τουριστική ανάπτυξη του τόπου και την φέρουσα ανικανότητα των υπηρεσιών των οποίων προΐστανται να προστατεύσουν το περιβάλλον του ελληνικού χώρου.

Η δημιουργία μιας νέας υπερκομματικής ανεξάρτητης αρχής απαλλαγμένης από παλαιοκομματικές παθογένειες και το εφήμερο πολιτικό κόστος, που θα αναλάβει την έντιμη, υπό κοινωνικό έλεγχο, διαχείριση των οικιστικών θεμάτων, ιδιαίτερα στις περιοχές των παραδοσιακών οικισμών, των τοπίων ιδιαιτέρου φυσικού κάλους και των περιοχών Νατούρα ίσως είναι ο μόνος τρόπος για να σωθεί ότι έχει απομείνει από την αυθεντική ομορφιά αυτής της ανυπεράσπιστης χώρας.

Οι Έλληνες βουλευτές ήρθε η ώρα να απαρνηθούν το «δικαίωμα» στη άνωθεν συναλλαγή και στο νομοθετικό ρουσφέτι σε ότι αφορά τα οικιστικά θέματα και να ζητήσουν εκτός των άλλων την άμεση κατάργηση της αντισυνταγματικής τουριστικής χρήσης του Ν.3894/2010 περί Στρατηγικών Επενδύσεων.

Οι εκπρόσωποι του ΤΕΕ και οι καθηγητές του ΕΜΠ και των δεκάδων ΑΕΙ και ΤΕΙ ήρθε ή ώρα να κάνουν ουσιαστική αυτοκριτική μπροστά στο οικιστικό χάος που με την υψηλά ιστάμενη σιωπή και ενίοτε συμμετοχή τους, έχει δημιουργηθεί στον ελληνικό χώρο.

Οι υπεύθυνες για τη διαχείριση των οικιστικών μας θεμάτων διορισμένες με υπουργικές αποφάσεις Επιτροπές μετά τις αποκαλύψεις της «μπετονένιας» διαφθοράς από την ελληνική αστυνομία, θα πρέπει να ελεγχθούν ως προς το πόθεν έσχες και την εντιμότητα όλων των μελών τους με στόχο την αποκατάσταση της τιμής και αξιοπιστίας των χιλιάδων εργαζόμενων Ελλήνων μηχανικών που δεν συμμετέχουν σε κυκλώματα διαφθοράς και δεν ευθύνονται για την οικιστική κατάντια του τόπου.

Οι περί τον Τουρισμό αρμόδιοι ήρθε ή ώρα να υπερασπιστούν την ομορφιά του ελληνικού τοπίου και της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς που «πουλάνε» στις διεθνείς τουριστικές εκθέσεις και να σταματήσουν να προσυπογράφουν χωρίς περιβαλλοντικές και αισθητικές αναστολές εγκρίσεις ανέγερσης τεράστιων ξενοδοχειακών μονάδων που αλλοιώνουν ολοκληρωτικά το ελληνικό τοπίο και την αρχιτεκτονική αιγαιοπελαγίτικη φυσιογνωμία των νησιών του Αιγαίου. 

Οι τοπικοί δημοτικοί άρχοντες τουριστικών παράκτιων περιοχών ήρθε ή ώρα να προστατεύσουν τις περιοχές τους από την επέλαση έξωθεν κερδοσκόπων που εποφθαλμιούν τις τουριστικές προοπτικές των τόπων τους και να απαιτήσουν κατά συνταγματική επιταγή τουλάχιστον την συν- υπογραφή τους σε χωροταξικές αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον της ιδιαίτερης πατρίδας τους.

Το Πελατειακό Επιτελικό Κράτος εξυπηρέτησης επιτήδειων real estate επιχειρηματιών, χρηματομεσιτών και ιδιοκτητών καζίνο ήρθε η ώρα να λογοδοτήσει και να σταματήσει να καθορίζει τις οικιστικές τύχες της χώρας.

Τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων δεν μπορούν πλέον να κατευθύνονται στις τσέπες πλουσίων fund και επιχειρηματιών χωρίς αισθητικά και χωροταξικά κριτήρια και χωρίς κοινωνικό έλεγχο.

Οι Ελληνικές και Ευρωπαϊκές Εισαγγελικές αρχές, μετά τις συνταρακτικές αστυνομικές αποκαλύψεις του Σκανδάλου των Πολεοδομιών, στα πλαίσια ενός εμπεριστατωμένου ελέγχου παράνομης διάθεσης κονδυλίων της ΕΕ κατά παράβαση της ευρωπαϊκής αρχής (DNSH) περί «Μη πρόκλησης σημαντικής βλάβης» στα τοπία ιδιαιτέρου φυσικού του ελληνικού – ευρωπαϊκού χώρου έχουν τον λόγο.

Σεπτέμβριος 2026