Α.
ΕΠΙΣΠΕΥΔΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΙ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΥΦΑΡΠΑΓΗΣ ΠΡΩΤΗΣ
ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ
1.
Η τροποποίηση του Κώδικα Δεοντολογίας
του ν.4224/2013 (ΦΕΚ 2219, 15/10/2015) ενεργοποιεί
την απαίτηση των τραπεζών προς τους
δανειολήπτες για συμμόρφωση προς τους
κανόνες εξόφλησης των οφειλών τους, επί
ποινή υφαρπαγής περιουσιακών τους
στοιχείων, ακόμα και της προστατευόμενης
μέχρι πρότινος, σε ορισμένες περιπτώσεις,
πρώτης κατοικίας.
Σύμφωνα
με στοιχεία, περισσότερες από 1,5
εκατομμύριο είναι οι καθυστερούμενες,
πάνω από 1 μήνα, οφειλές προς τις τράπεζες
από μικρά επιχειρηματικά, στεγαστικά,
καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές
κάρτες (300.000 περίπου δανειολήπτες
στεγαστικών δανείων, 700.000 περίπου
δανειολήπτες καταναλωτικών δανείων,
500.000 οφειλές πιστωτικών καρτών και
100.000 περίπου δανειολήπτες μικρών
επιχειρηματικών δανείων). Εν
ολίγοις, η μεγάλη πλειοψηφία των λαϊκών
τάξεων χρωστά και πολλοί δεν μπορούν
λόγω φτωχοποίησης να εξυπηρετήσουν τα
χρέη τους, ακόμη και αν αυτά ρυθμιστούν.
Σύμφωνα
με τον αναθεωρημένο Κώδικα Δεοντολογίας
δίδεται προθεσμία 6 μηνών στους υπερήμερους
οφειλέτες προκειμένου να ενταχθούν
στις διαδικασίες, να συνεργαστούν με
τις Τράπεζες και να ρυθμίσουν τα δάνειά
τους.
Την Πέμπτη, 29.10.2015, ώρα 18:30, στο Αμφιθέατρο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας–ΤΕΕ
(Νίκης 4, Σύνταγμα, 1ος όροφος) θα πραγματοποιηθεί η Γενική Συνέλευση
του Τμήματος Αττικής Σαδας- ΠΕΑ, με θέμα τα επαγγελματικά μας δικαιώματα
τα οποία ουσιαστικά καταργούνται με την ψήφιση του νόμου 4254/2014 ο οποίος αντικαθιστά το νόμο 4663 του 1930 που
όριζε τον τρόπο άσκησης του επαγγέλματος.
Όλο το προηγούμενο διάστημα και παρά την κάθετη διαφωνία της ΔΕ του ΤΕΕ, η εισηγητική επιτροπή που προβλέπει ο νόμος 4254/2014 συνεδριάζει εν κρυπτώ και επεξεργάζεται ερήμην των αρχιτεκτόνων την πρόταση Προεδρικού Διατάγματος για τις νέες επαγγελματικές "αρμοδιότητες" των κλάδων των Αρχιτεκτόνων, Πολιτικών Μηχανικών και Τοπογράφων.
Τα χρονικά μας περιθώρια έχουν τελειώσει. Η απάντηση των αρχιτεκτόνων πρέπει να δοθεί τώρα. Ας είμαστε όλοι και όλες στη Γενική Συνέλευση.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ στην 9η Γ. Σ. ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ του ΣΑΔΑΣ - ΠΕΑ
Η Συνέλευση θα συγκληθεί την Πέμπτη, 29.10.2015, ώρα 18:30, στο Αμφιθέατρο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας–ΤΕΕ
(Νίκης 4, Σύνταγμα, 1ος όροφος), οπότε σύμφωνα με το άρθρο 3.5 του
Κανονισμού Λειτουργίας του Τμήματος, θα βρίσκεται σε απαρτία ανεξαρτήτως
του αριθμού των παρόντων μελών, με θέματα ημερήσιας διάταξης:
(*) Σημείωση από τη συσπείρωση αριστερών αρχιτεκτόνων.
Την παραπάνω "εισήγηση για τα επαγγελματικά δικαιώματα μηχανικών" που παρουσίασε στη ΔΕ του ΤΕΕ η συνάδελφος Τώνια Μοροπούλου, υπερψήφισαν 10 μέλη της ΔΕ ( Σεραφίδης, Μήλης, Αμπακούμκιν, Τσόγκας, Αντιβαλίδης, Πέρκα, Βαμβουρέλλης, Ζαννιάς, Μοροπούλου, Σπίρτζης)
Ο εκπρόσωπος της συσπείρωσης αριστερών μηχανικών στη ΔE του ΤΕΕ, Γιάννης Πάνου, κατέθεσε κατ' αντιπαράθεση διαφορετική εισήγηση (σελίδα 86 των πρακτικών της ΔΕ του ΤΕΕ)
Η παράσταση που ανέβασε το Θέατρο Τέχνης στην Επίδαυρο το 1975.(Γενική πρόβα 15.8.1975). Κινηματογραφικά την επιμελήθηκε ο Μίμης Κουγιουμτζής.
Σκηνοθεσία: Κάρολος Κουν
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιάννης Τσαρούχης
Χορογραφία: Ζουζού Νικολούδη
Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας
Το 1959 πρωτοπαρουσιάστηκε η θρυλική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης, "Ορνιθες" του Αριστοφάνη. Τότε ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις συναντήθηκε καλλιτεχνικά με άλλους κορυφαίους καλλιτέχνες: τον Κάρολο Κουν, τον σκηνοθέτη της παράστασης και καλλιτεχνικό διευθυντή του Θεάτρου Τέχνης, τον ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη, που είχε επιμεληθεί τα σκηνικά και τα κοστούμια, και τη χορογράφο Ραλλού Μάνου.
Η παράσταση όμως κάθε άλλο παρά ευπρόσδεκτη ήταν.
Το κοινό αντέδρασε σχετικά άσχημα στην πρεμιέρα (29 Αυγούστου), με αποτέλεσμα να απαγορευθούν οι επόμενες παραστάσεις από τον Υπουργό Προεδρίας Κυβερνήσεως Κωνσταντίνο Τσάτσο.
Η πορεία του μουσικού έργου, ωστόσο, δε διακόπηκε. Ο συνθέτης αποφάσισε να ασχοληθεί με τις λεπτομέρειές του και να το ενορχηστρώσει. Το έργο πήρε την οριστική του μορφή (καντάτα) το 1964. Ένα χρόνο μετά, ο Μωρίς Μπεζάρ σκηνοθετεί και χορογραφεί τους «Όρνιθες», σε μουσική διεύθυνση του ίδιου του Χατζιδάκι, και παρουσιάζει το έργο στην Όπερα των Βρυξελλών. Με τους «Όρνιθες» το πολυεδρικό πρόσωπο του Μάνου Χατζιδάκι πλουτίζεται με νέα στοιχεία και σημειώνεται ένας ακόμη μεγάλος σταθμός, όχι μόνο στη δική του πορεία, αλλά και σ' εκείνη της σύγχρονης ελληνικής μουσικής.
Μ. Χατζιδάκις - Είσοδος Κι Επίθεση Των Πουλιών . Οι Ορνιθες
Που που που που που που 'ναι αυτός
που μας εκάλεσε;
Που που που που σε ποιο μέρος βόσκει;
Tι τι τι τι τι τι τι 'ν' η αιτία;
Ποιο ποιο ποιο ποιο ποιο
ποιος ο λόγος;
Πως, πούθε, ποιοι 'ναι, που 'ναι,
πες μας, δε θα πεις;
A, προδοθήκαμε, επάθαμε ανόσια,
τούτος ήτανε φίλος μας κι έβοσκε
στα χωράφια μαζί μας σαν σύντροφος.
Καταπάτησε νόμους αρχαίους
και τους όρκους των όρνιων επρόδωσε.
Με δόλο εδώ μας κάλεσε
κοντά σε γένος άνομο
που πάντα εχτρός μας στάθηκε
πάντα τροφή μας έκανε.
Αμή με τούτο τ' όρνιο μας
ύστερα θα τα ειπούμε
μόνον ετούτοι οι γέροι λέω,
ευθύς να το πληρώσουν:
κομμάτια να τους κάνουμε
κομμάτια να τους φάμε
Α, προδοθήκαμε, πάθαμε ανόσια.
Εμπρός, απάνω τους ριχτείτε,
εμπρός με ορμή σκοτώστε τους,
εμπρός με τις φτερούγες σας
παντού περικυκλώστε τους
κι οι δυο τους να βογκήξουνε
να φάνε χώμα οι μύτες τους
γιατί ούτε σκιερό βουνό
ούτε κι αιθέριο σύννεφο
ούτε και πέλαγο ψαρό
μπορεί να τους γλιτώσει αυτούς
από τα νύχια τούτα μου.
E! μην κοντοστεκόσαστε,
εμπρός να τους μαδήσουμε,
απάνω τους νυχιές, τσιμπιές-
πού 'ν' ο ταξίαρχος; εμπρός,
να προχωρήσει το ελαφρό.
Αέρα, κι ελελεύ!
χαμηλώστε μπρος τις μύτες,
μην κοντοστεκόσαστε,
βάρα, χτύπα, μάδα, δείρε,
το τσουκάλι σπάσε πρώτα.
Η περιοδική έκδοση “αρχιτέκτονες” επιστρέφει με ένα συλλογικό τεύχος.
Πρόκειται για μια από κοινού προσπάθεια καταγραφής και διερεύνησης του
νέου(;) δυνητικού αντικειμένου της αρχιτεκτονικής πράξης στη σημερινή
ελληνική πραγματικότητα και σε συσχετισμό με το διεθνές περιβάλλον. Τα
τελευταία χρόνια, ως μέρος μιας διεθνούς τάσης, υποκινούμενη σε
σημαντικό βαθμό και από την κρίση, η αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
μετατοπίζεται από την κατασκευή του χώρου στη διαχείρισή του. Μέσα από
μια πλήθος δράσεων, εργαστηρίων, ερευνών, αστικών ξεναγήσεων,
χαρτογραφήσεων, ουτοπικών διαγωνισμών, καλλιτεχνικών προσεγγίσεων και
αντίστοιχων μεταπτυχιακών, διαμορφώνεται ένα καινούριο προφίλ
αρχιτέκτονα, αυτό του παιδαγωγού-διαμεσολαβητή- ερμηνευτή όχι μόνο της
σύγχρονης ιστορίας της πόλης, των κτισμάτων και του δημόσιου χώρου της,
αλλά κυρίαρχα ενός αρχιτέκτονα ερμηνευτή-διαμεσολαβητή στη μετατόπιση
του τρόπου ζωής και πρόσληψης, με δημιουργικό τρόπο, των αστικών
προκλήσεων. Πρόκειται για προσωρινή απάντηση στην κρίση, απλή προσθήκη
στο βιογραφικό, εθελοντική προσφορά, μόνιμη δυνατότητα επαγγελματικής
διεξόδου ή εντέλει οι παραπάνω πρακτικές διευρύνουν και εμπλουτίζουν
ριζικά το πεδίο της αρχιτεκτονικής; Προσπαθώντας να σχηματοποιήσουμε το
«νέο πεδίο», παρουσιάζουμε τις δικές σας προσωπικές εμπειρίες και
τοποθετήσεις που διερμηνεύουν τον ρόλο του «αρχιτέκτονα» στην Ελλάδα
τώρα.
Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αποκάλυψε την Αριστερά σε όλο της το
φάσμα και όλες της τις βαθμίδες, από τους απλούς ψηφοφόρους, τα μέλη, ως τα
στελέχη και τα πιο προβεβλημένα πρόσωπα.
Ήδη μέχρι της 20 Φεβρουαρίου 2015 όλα είχαν διαφανεί. Η
υπογραφή της επαίσχυντης συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου και οι
επιλογές προσώπων σε Υπουργεία, ιδιαίτερα στο Υπουργείο Οικονομικών όπου ο οικονομολόγος
Γιάννης Βαρουφάκης αντιπροσώπευε τον αποκλεισμό του σεναρίου του εθνικού
νομίσματος, κατέδειξαν τη διαδρομή πάνω στην οποία θα βαδίσει η κυβέρνηση
Τσίπρα.
Στη Σ.Α.Μ. ήδη από τις πρώτες εκείνες μέρες, κατέθεσα την
κάθετη διαφωνία μου με αυτές τις κεντρικές πολιτικές επιλογές, καθώς και την
καθοριστική σημασία που έχουν για τα επιμέρους κλαδικά ζητήματα των μηχανικών. Γιατί
η εποχή των μνημονίων δεν είναι όμοια με τις προηγούμενες εποχές, αν και πάντα
σε συνθήκες καπιταλιστικού συστήματος. Ο ρυθμός και η βιαιότητα με την οποία
γκρεμίζονται λαϊκές κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα, όπως χαρακτηριστικά και εύστοχα
έχει ειπωθεί, είναι πρωτοφανούς αγριότητας και προσιδιάζουν σε συνθήκες πολέμου.
Τα πιο αδύναμα κομμάτια της κοινωνίας συνθλίβονται πριν καν προλάβουν να
συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει. Ο συνδικαλισμός δεν μπορεί να είναι πια ο
ίδιος, δεν μπορεί να μιλά μόνο για το επιμέρους λες και αυτό είναι στο χέρι και
την καλή πρόθεση του αρμόδιου Υπουργού, λες και αφορά στην αναπροσαρμογή ενός
εύρωστου προϋπολογισμού. Ποτέ δεν ήταν έτσι, όμως σε συνθήκες μνημονιακής
επιτροπείας ακόμα περισσότερο, όταν αφανίζονται οι κρατικοί προϋπολογισμοί
καθώς όλα τα φορολογικά έσοδα κατευθύνονται αποκλειστικά και μόνο στην εξόφληση
ενός δυσθεώρητου χρέους, όταν χωρίς εθνικό νόμισμα τη νομισματική πολιτική την υπαγορεύει
η Ε.Κ.Τ. που εκδίδει το ευρώ και όχι η όποια εκλεγμένη ελληνική κυβέρνηση που
λειτουργεί πια μόνο ως υπάλληλος των δανειστών, ενώ μισθοί, συντάξεις,
ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα συρρικνώνονται σε επίπεδα που δεν έχει
ξαναγνωρίσει η μεταπολεμική Ελλάδα και σαφώς πρωτοφανή για ολόκληρο το σύγχρονο
Δυτικό Κόσμο.
Τα μείζονα θέματα της συγκυρίας, τα οποία
προκύπτουν από τη γενικευμένη επίθεση της κυβέρνησης εναντίον των λαϊκών
τάξεων, είναι το ασφαλιστικό, το αγροτικό και η υφαρπαγή της ιδιωτικής
περιουσίας. Πάνω σ’ αυτά πρέπει να δημιουργηθούν ή να στηριχθούν υπαρκτά
κινήματα αντίστασης. Το κείμενο που ακολουθεί περιλαμβάνει στοιχεία για τη
διατύπωση θέσεων στο θέμα της υφαρπαγής της ιδιωτικής περιουσίας, όπου οι
ασκούμενες πολιτικές θα πλήξουν δεκάδες χιλιάδες δανειολήπτες, με στόχο να
συγκροτηθεί άμεσα κίνημα ενημέρωσης και σχετικών δράσεων.
Ε.Π.
ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ
ΥΦΑΡΠΑΓΗΣ
ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ
Ενημέρωση και
εκτιμήσειςγια άμεση δράση από Ελένη Πορτάλιου, 20/10/2015
1.Η τροποποίηση του Κώδικα Δεοντολογίας του ν.4224/2013
(ΦΕΚ 2219, 15/10/2015) ενεργοποιεί την απαίτηση των τραπεζών προς τους
δανειολήπτες για συμμόρφωση προς τους κανόνες εξόφλησης των οφειλών τους, επί
ποινή υφαρπαγής περιουσιακών τους στοιχείων, ακόμα και της προστατευόμενης
μέχρι πρότινος, σε ορισμένες περιπτώσεις, πρώτης κατοικίας.
Σύμφωνα με
στοιχεία της Καθημερινής (Ευγενία
Τζώρτζη, 19/10/2015) περισσότερες από 1,5 εκατομμύριο είναι οι
καθυστερούμενες, πάνω από 1 μήνα, οφειλές προς τις τράπεζες από μικρά
επιχειρηματικά, στεγαστικά, καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες (300.000
περίπου δανειολήπτες στεγαστικών δανείων, 700.000 περίπου δανειολήπτες
καταναλωτικών δανείων, 500.000 οφειλές πιστωτικών καρτών και 100.000 περίπου
δανειολήπτες μικρών επιχειρηματικών δανείων). Εν ολίγοις, η μεγάλη πλειοψηφία
των λαϊκών τάξεων χρωστά και πολλοί δεν μπορούν λόγω φτωχοποίησης να
εξυπηρετήσουν τα χρέη τους, ακόμη και αν αυτά ρυθμιστούν.
Στις αρχές του 2011, η
τότε ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε ένα
απίστευτης εθνικής υποτέλειας «Μνημόνιο»
(Ν.3985/2011) προκειμένου να δανειοδοτηθεί
η χώρα μας από το Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο και τους Ευρωπαίους «συνεταίρους»
μας…
Στην συνέχεια, ψηφίστηκε
από την Ελληνική Βουλή ο Εφαρμοστικός
Νόμος 3986/2011 αυτού του «Μνημόνιου», μέσω
του οποίου εγκρίθηκαν «Επείγοντα Μέτρα
Εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου πλαισίου
δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2014».
Μεταξύ των μέτρων, περιλαμβάνονταν και
η δημιουργία του λεγόμενου «Ταμείου
Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας
του Ελληνικού Δημοσίου» (ΤΑΙΠΕΔ), το
οποίο αποτελεί, σύμφωνα με έγκριτους
νομικούς, μια «ακραία μορφή νομικού
εκτρώματος» στο οποίο δόθηκαν τέτοιες
αρμοδιότητες ώστε να το καθιστούν τελικά
«κράτος εν κράτει».
Σύμφωνα με τον ιδρυτικό
του νόμο , στο ΤΑΙΠΕΔ μεταβιβάζονται
κατά πλήρη κυριότητα νομή και κατοχή
ακίνητα που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα
αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου
Προγράμματος και κατόπιν τούτου το
ελληνικό Δημόσιο απεκδύεται κάθε
δικαιώματός του. Ακόμη, το ΤΑΙΠΕΔ
λειτουργεί με τους κανόνες της ιδιωτικής
οικονομίας και τα όποια έσοδά του
προορίζονται αποκλειστικά για την
αποπληρωμή του δημόσιου χρέους της
χώρας. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο
επταμελές «Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων»
του ΤΑΙΠΕΔ, του οποίου ο ρόλος είναι να
προωθήσει την εκποίηση της δημόσιας
περιουσίας και των δημόσιων αγαθών,
συμμετέχουν και εκπρόσωποι των ξένων
δανειστών της χώρας μας.
